تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٩٢
فرزند محمد باقر فرزند على فرزند حسين فرزند على بن ابى طالب است. «١» «ابن تيميه» مىگويد:
محمد فرزند على ملقب به جواد از اعيان و بزرگان بنىهاشم است در سخاوت و بزرگوارى، شهرت تام دارد. «٢» «كمال الدين محمد بن طلحه شافعى» مىگويد:
امام محمد تقى، ابن الرضا، قدر و مرتبهاى بلند دارد. نامش در زبان خاص و عام افتاده است.
سعه صدر و وسعت نظر، شيرينى كلام و جذابيت بيانش همه را جلب كرده است پاى فهم و دانش، به قله مرتفع درايت و كياست او نمىرسد. احكام علمى و قضاوتهاى اجتماعى او حكم قاطعى بود كه بالاتر از آن امكان نداشت. مرغ بلند پرواز عقل و خرد به درجه رفيع دانش و بينش او نمىرسيد.
چه كم بود زمان او و چه زياد بود فايده رسانى آن حضرت. او در همان مدت كوتاه مظهرقدرت علمى و منقبت حق و مجمع فضايل و كمالات بود. سطوت و هيبت او به قدرى بود كه هر كس بدو مىرسيد بىاختيار سر تعظيم فرود مىآورد و از اشعه انوار افاضات علمى او بهره مىبرد.
او منبع دانش و بينشى بود كه هر تشنه كامى كه به او مىرسيد، سيراب مىگشت و چون منبعِ نورىبود كهدل و ديده همگان از او روشنمىشد و عقل و ذهن بدو عقلومعرفتمىيافت. «٣»