گفت: آرى مى‌تواند.
فرمود: من از يك پشه و از بيشتر مخلوقات خداوند، در پيشگاه حضرتش عزيزترم. «١» دانش بيكران امام جواد (ع) كه از قلبى ملهم و آگاه سرچشمه مى‌گرفت همه دانش پژوهان و انديشمندان زمان خود را به تحير وامى‌داشت و كسانى كه زندگى علمى آن امام همام را مرور كنند در شگفتى فرو مى‌روند. در اين درس به نمونه‌هايى از كرامتهاى علمى آن حضرت كه حكايت از دانش خدادادى او دارد اشاره مى‌كنيم.
آگاهى از حقايق امور علم امام جواد (ع) به امور ظاهرى و حيطه دانش بشرى محدود نمى‌گشت؛ بلكه آن حضرت به حقايق امور و آنچه براى ديگران پنهان بود نيز آگاهى داشت و زمانى كه لازم بود جلوه‌اى از آن را براى اثبات امامت خود و يا هدايت ديگران آشكار مى‌كرد. به چند نمونه توجه فرماييد.
«ابن اورمه» مى‌گويد:
زنى مقدارى زيورآلات، پول و لباس برايم آورد تا آنها را خدمت امام جواد (ع) برسانم. من گمان كردم همه اجناس از آنِ اوست لذا در مورد اين كه آيا شريكى هم دارد يا نه سؤالى نكردم. آنها را به همراه كالاهاى ديگرى كه ساير شيعيان داده بودند، به مدينه بردم و خدمت امام نوشتم از طرف فلان زن كالاى فلانى و از طرف فلانى كالاى فلان. امام (ع) در جواب نوشتند آنچه از جانب فلانى و آن دو زن فرستاده بودى، رسيد؛ خداوند قبول فرمايد و از تو راضى باشد و در دنيا و آخرت، همراه ما قرار دهد.
از آنجا كه در پاسخ به دو زن اشاره شده بود، شك كردم، زيرا يقين داشتم كه اجناس مربوط به همان يك زن است. در بازگشت به شهر، آن زن نزد من آمد و از رساندن كالاهاى مربوط به خود و خواهرش به امام پرسيد. گفتم: آرى رساندم «٢» «ابو هاشم جعفرى» گويد: