رسول خدا (ص) درباره مادر خود و امامان مى‌فرمايد:
خداى متعال، من و اوصياء از فرزندان مرا از صلب مردان پاك به رحم زنان پاك منتقل مى‌كرد، به طورى كه نجاست شرك و تباهييهاى كفر با ما نياميخت. « تاريخ زندگانى امام جواد(ع) ٣٠ موسى مبرقع ص : ٢٩ ١» مورخان و محدثان نامهاى متعددى براى او ذكر كرده‌اند كه هر كدام بر فضيلت و كمالى از او دلالت دارد؛ «٢» چون «سَبيكه» «٣» ، «ريحانه»، «دُرّه» «٤» ، «سكينه» «٥» ، «صفيه» و «حِصانه» «٦» ، امام رضا (ع) او را «خيزران» ناميد. «٧» و كنيه مباركش «امُّ الحسن» بود. «٨» راهيابى به بيت امامت‌ اين بانوى بافضيلت كه مسعودى او را برترين زنان عصر خود مى‌شمارد «٩» بانويى بود كه او را همراه با جمعى از بردگان از آفريقا «١٠» براى فروش به مكه معظمه آورده بودند و چون مقدّر گشته بود كه رحم مطهر او بستر پرورش امام باشد، افتخار همسرى ثامن الائمه را پيدا كرد. و به سفارش امام هفتم (ع) به بيت امامت راه يافت.
«يزيد بن سليط» جريان راهيابى آن بانوى گرامى را چنين بيان مى‌كند:
در سالى كه به عمره مى‌رفتم در محلى به امام كاظم (ع) رسيدم. آن حضرت فرمود: «در اين سال مرا گرفتار خواهند كرد. و امر امامت پس از من به پسرم على محوّل مى‌شود ... وقتى او را در اين محل ملاقات كردى، به او بشارت بده كه فرزندى امين، مأمون و مبارك براى او متولد