تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٨٤
حاضر مىشد دستور مىداد او را بيرون كنند. «١» ٤- غلات غلات كسانى بودند كه درباره ائمه عليهم السلام غلو مىكردند و در بدنام ساختن شيعيان سهم زيادى داشتند. آنان مورد تنفر همه امامان بودند زيرا رواياتى را از قول امامان معصوم (ع) نقل مىكردند و با دروغ پردازى، شيعيان را كه مطيع ائمه عليهم السلام بودند گمراه مىكردند.
«ابوالخطاب» يكى از سرانغلات بوده است؛ امامجواد (ع) او را مورد لعن قرارداد و فرمود:
لعنت خدا بر «ابوالخطاب»، و بر يارانش و كسانى كه در لعنت بر او ترديد داشته يا در اين باره توقف نمايند يا ترديد كنند. «٢» آنگاه امام (ع) به ابوالغمر و جعفر بن واقد اشاره كرد و بهرهگيرى آنها رااز ائمه (ع) براى بهرهكشى از مردم تذكر داد و آنها را در رديف «ابوالخطاب» دانست. آن حضرت خون بزرگان و رهبران فتنهگر غلات را هدر مىشمرد از اين رو به «اسحاق انبارى» دستور داد تا ابوالسمهرى و «ابن ابى الزرقا» را كه دو تن از غلات بودند به نحوى بكشد كه خود نيز گرفتار نشود. «٣»