تاريخ زندگانى امام حسن(ع)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص

تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٧٠

السلام قرار مى‌گرفت. در تاريخ زندگانى امام محمد تقى عليه السلام نمونه‌هاى زيادى در اين باره وجود دارد كه به ذكر يك نمونه مى‌پردازيم.
«عبدالعزيز بن‌ تاريخ زندگانى امام جواد(ع) ١٧٥ درس هفدهم: فعاليتهاى فرهنگى امام جواد(ع): شرايط فرهنگى‌ مهتدى قمى» مبلغى پول كه از شيعيان به او رسيده بود براى امام جوادعليه السلام ارسال كرد. آن حضرت در پاسخ نوشت:
آنچه فرستاده بودى دريافت كردم و خدا را سپاسگزارم. نسبت به پولهايى كه به تو داده بودند آگاه شدم خداوند از گناهان تو و آنان درگذرد و ما و شما را مورد رحمت خود قرار دهد. «١» در مواردى امام جواد عليه السلام شيعيان را توصيه به پرداخت خمس مى‌كرد تا تشكيلات دچار مشكل مالى نگردد. «محمد بن فرج» مى‌گويد: امام جواد عليه السلام به من نوشت:
خمس را براى من بفرستيد؛ زيرا من جز امسال از شما خمس نمى‌گيرم. آن حضرت در همان سال وفات يافت. «٢» ٢- موقوفات:
يكى ديگر از منابع مالى امام جواد عليه السلام موقوفاتى بود كه پيامبر (ص)، على (ع) و امامان بعد براى استفاده آنان وقف كرده بودند و ديگران حق تصرف در آن را نداشتند. بيشتر آن موقوفات را باغها و مزارعى تشكيل مى‌داد كه امامان عليهم السلام گاه شخصاً روى آن كار مى‌كردند و برخى موقوفاتى بود كه از طرف ديگران وقف شده بود و سرپرستى آن را امام (ع) داشت و از بيت المال به حساب مى‌آمد. آن حضرت بر اين موقوفات متوليانى را مى‌گمارد و آنان درآمد حاصله را براى امام (ع) ارسال مى‌كردند و آن حضرت براى رفع نيازهاى شيعيان و اهداف عاليه خود به مصرف مى‌رساند.
«على بن ابراهيم» از قول پدرش مى‌گويد: خدمت ابوجعفر امام جواد عليه السلام بودم در آن هنگام «صالح بن محمد بن سهل» كه از طرف امام (ع) توليت اوقاف قم را برعهده داشت، آمد و عرض كرد: مولاى من، مرا نسبت به ده هزار كه خرج كرده‌ام حلال كن، حضرت فرمود: تو را حلال كردم.
پس از آن كه او رفت فرمود: بر اموالى كه حق آلِ محمد، ايتام، مساكين، فقرا و در راه‌