تاريخ زندگانى امام حسن(ع)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص

تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٠٨

فرمود: مثالِ آن نطفه، مثالِ ماه است و آن نطفه فرزندان پسر و دختر است. آنها كه از او پيروى كنند به سعادت مى‌رسند و كسى كه از او كناره گيرد، سقوط مى‌كند.
- اسمش چيست؟
- على‌ تاريخ زندگانى امام جواد(ع) ١١٢ زمينه‌سازى براى امامت ص : ١١١ بن الحسين‌ - آيا جانشين و فرزندى دارد.
- آرى، نامش محمد بن على است و پس از او جعفر بن محمد و بعد از او موسى بن جعفر و آنگاه على بن موسى و سپس ادامه داد: خداوند تبارك و تعالى در صُلب او نطفه پاكيزه و راضى و مرضى قرار داده و او را محمد بن على ناميده است. او از پيروانش شفاعت مى‌كند و علم جدش را به ارث برده است. وى نشانه روشن و دليل آشكارى دارد. پس از تولد مى‌گويد: «لاثِمالنمتح ثِمالّا ثماللَّهُ، لُخ‌سَملَّج‌تٌم لَم‌بُهيخ‌لُمح ثماللَّه (فى)» و در دعايش مى‌خواند: «يتما لَخ‌نْج لابَهنحيتَح لَنمتُح تَخ لالِخ‌لمتمالَمح، ثَمانْخ‌نَج ثماللَّهُ ثمالَّنمئم‌ى‌ لا ثِمالنمتَح ثِمالّا ثَمانْخ‌نَج تَخ لا بم‌تما لِنمتَر ثِمالّا ثَمانْخ‌نَج، مُخئْم‌نِج ثما لَنملج‌يْم لُتميخ نرينَج تَخ مَخنْحبرى‌، قَميَزلْج‌نَج ثَن‌لَّج نْج ثَن‌ثى تمانَز، تَخ ئِرى ثمالْنملَج ئْم‌يِر يَم‌لِا لِم‌لى تمانَز» (اى خدايى كه شبيه و همانندى ندارى، خداوندى كه جز تو خالق و خدايى نيست، همه آفريده‌ها را نابود مى‌كنى و خود باقى مى‌مانى، از كسانى كه با تو مخالفت مى ورزند گذشت مى‌كنى و رضاى تو درمغفرت و بخشش است.)
كسى كه اين دعا را بخواند «محمدبن على (ع)» در روز قيامت شفاعتش مى‌كند «١» ٢- معرفى امام كاظم (ع)
امام كاظم (ع) نيز به امامت جوادالائمه (ع) تصريح كرده است.
«محمدبن سنان» مى گويد:
يك سال قبل از شهادت امام موسى كاظم (ع)، خدمت آن حضرت رسيدم. امام رضا (ع) نيز در مقابل ايشان نشسته بود. عرض كردم: فدايت گردم، چه كسى پس از شما امامت را بر عهده خواهد داشت؟ فرمود: اين پسرم ... گفتم: اگر خداى تعالى به من طول عمر دهد به امامتش اقرار مى كنم. حضرت فرمود: اى محمد، راست مى گويى! خداوند عمرت را طولانى‌