زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٧٥
آرام باش! آرام باش! مگر كلام خدا را فراموش كردهاى كه مىفرمايد: «كسانى كه كافر شده و به خدا و رسول نگرويدهاند، مپنداريد مهلتى كه به آنها مىدهيم براى آنها خير است، بلكه ما از اين جهت به آنها مهلت مىدهيم كه بر گناه خود بيفزايند و براى آنها عذابى دردناك است» اى فرزند آزاد شدگان! [لقبى كه رسول خدا هنگام فتح مكّه به قريش داد] آيا اين كه زنها و كنيزانت را در پس پرده بنشانى و دختران رسول خدا را اسيروار بگردانى از عدل و داد است؟
تو پرده حجاب از آنها برگرفتى و چهره آنان را بر اجنبيان آشكار ساختى و به همراهى دشمنان، شهر به شهر گرداندى و باعث شدى كه اهل هر منزلگاه و سرچشمهاى، به آنها بنگرند و خويش و بيگانه و مردمان پست در پى ديدار چهره آنان باشند، در حالى كه از مردانشان كسى را همراه نداشتند تا ياورشان باشد. چه اميد مراقبت و حمايت مىرود به پسر كسى كه دهانش جگرهاى پاكان را [كه نتوانست بجود] بيرون افكند [اشاره به كار هند جگرخوار مادر معاويه كه خواست جگر حمزه سيدالشهدا را بجود ولى نتوانست] و گوشتش از خون شهدا روييده است؟! چگونه در دشمنى با ما اهل بيت رسول خدا سستى ورز زنان و سياست در اسلام ٨٤ ٥ و ٦. مادر و همسر وهب ص : ٨٣ د، كسى كه از روى تكبر و دشمنى و كينه به ما مىنگرد؟ تو بى آنكه خود را گناهكار بدانى و اين عملت را جنايتى عظيم بشمارى مىگويى:
اى كاش پدران من [كه در جنگ بدر به دست مسلمانان كشته شدند] در اينجا حاضر بودند و از روى شادى بانگ مىزدند و چهرههايشان از خرسندى مىدرخشيد و مىگفتند: اى يزيد دست مريزاد! چوبدستى بر دندانهاى اباعبداللَّه، آقاى جوانان بهشت مىزنى. چرا چنين نگويى در حالى كه با ريختن خون ذريّه پيامبر و ستارگان زمين از آل عبدالمطلب زخم را به بن استخوان رساندى و ريشه را كندى؟ بزرگان قومت را صدا مىزنى؟ بزودى بر جايى كه آنها وارد شدند تو هم وارد مىشوى و در آن هنگام آرزو مىكنى كه اى كاش فلج و گنگ بودى و آنچه حالا گفتى، نمىگفتى و اين جنايات را انجام نمىدادى.
خدايا، حق ما را از ستمگران بگير و از براى ما منتقم باش و غضب خود را بر ريزنده خون ما و قاتل حاميان ما، فرود آر. به خدا قسم اى يزيد! جز پوست خود را ندريدى و جز گوشت خود را نبريدى و با بار سنگين خونهاى ريخته شده ذريه پيامبر، و حرمت هتك شده عترتش، بر آن حضرت وارد خواهى شد، در حالى كه خداوند جمعيت متفرقشان را مجتمع مىكند، آشفتگىشان را التيام مىدهد و حقشان را مىگيرد. «مپنداريد كسانى كه در راه خدا كشته شدهاند امواتند،