زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٢٦
الف. اعلان مشاركت وظيفه دينى ايجاب مىكند كه پس از تشكيل حكومت اسلامى، مردم و از جمله زنان آشكارا به حمايت از آن بپردازند و تأييد خود از نظام اسلامى را اعلام دارند تا موجب پشتگرمى مسئولان نظام و نيز ناكامى و يأس دشمنان نظام شوند و در مجموع موجب تقويت پايههاى حكومت اسلامى گردند.
در بيشتر منابع اسلامى از اين عمل تعبير زنان و سياست در اسلام ٣٥ ١. جامعيت دين اسلام ص : ٣٥ به «بيعت» شده است. بيعت در حقيقت، پيمان طرفينى بوده كه ميان حاكمان و مردم تحت امرشان منعقد مىشده و مردم بدين وسيله حمايت و فرمانبرى خود را از حاكمان نشان مىدادهاند و در مقابل حاكم اسلامى نيز متعهد مىشده كه در حمايت و اداره امور آنان به وظايف خود عمل نمايد و تا زمانى كه طرفين به تعهد و شروط خود پايبند بودند فسخ بيعت از سوى هيچ يك از آنها جايز نبود.
بيعت همواره مربوط به ابتداى تشكيل حكومت و يا اولين برخورد شخص با حكومت اسلامى نبوده است. گاه در مواقع سختى و شدايد نيز كه رهبران جامعه اسلامى به تجديد بيعت احساس نياز كردهاند واقع شده است. به عنوان مثال مسلمانان در سال ششم هجرى كه به دستور رسول خدا (ص) براى انجام عمره عازم خانه خدا شدند، پس از مواجهه با قريش و ممانعت آنان از ورود به مكه و احساس لحظات بحرانى كه امكان درگيرى و جنگ شدت يافته بود، با پيامبر (ص) تجديد بيعت نمودند كه در راه حمايت از آن حضرت، كوتاهى ننمايند. قرآن كريم از اين بيعت، ياد كرده و بيعت آنان با پيامبر را بيعت با خدا شمرده است. همچنين پس از فتح مكه هم، تازه مسلمانان با پيامبراكرم (ص) بيعت نمودند و بدين وسيله حمايت خود را از آن حضرت به عنوان حاكم جامعه اسلامى اعلام داشتند و در اين واقعه، زنان نيز با پيامبر بيعت نمودند. «١» بيعت ديگرى كه در طول حكومت پيامبر اكرم (ص) اتفاق افتاد در واقعه غدير خم بود كه پس از خطبه پيامبر (ص) و معرفى على (ع) به عنوان جانشين آن حضرت، مردم با امام على (ع) بيعت كردند و عهد كردند كه در راه جانشينى آن حضرت وفادار بمانند.