زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٢١
همه انسانها است و فقط منافع فرد يا گروهى خاص را لحاظ نمىكند، ثالثاً تحت تأثير هيچ عامل درونى و بيرونى قرار نمىگيرد. بنابراين كسى ديگر توانايى تنظيم قوانين براى زندگى بشر را ندارد و اقتضاى توحيد آن است كه جز از حكم و قانون الهى پيروى نشود. از همين رو در قرآن كريم از حكم نكردن و عمل ننمودن به قوانين و احكام الهى، به خروج از دين و كفر و ظلم و فسق تعبير شده است. «١» ٣. برابرى انسانها و مخالفت با هر گونه تبعيض اقتضاى ربوبيت و الوهيت انحصارى خداوند آن است كه اراده و خواست هيچ انسانى مافوق اراده ديگران نباشد و همه افراد از حقوق مساوى و فرصتهاى يكسان برخوردار باشند و هر كس تنها به ميزان سعى و عمل و تلاش خود بهره ببرد. در آفرينش انسانها، گروه و طبقه ويژهاى وجود ندارد و هيچ كس امتياز خاصى ندارد، برخى ارباب و فرمانده و حاكم و برخى برده و فرمانبر آفريده نشدهاند. امتيازات و فضائل اكتسابى است و تفاوتهاى در خلقت نيز لازمه نظام آفرينش احسن و به خاطر شكلگيرى زندگى اجتماعى و تعامل و تنظيم روابط انسانها با يكديگر است نه عوامل تبعيض و طبقه بندى جامعه.
بنابراين، تفكر توحيدى نفى استعمار و استثمار و تفكرات نژاد پرستانه و امتيازات پوچ و مادى است و استبداد فردى و گروهى را به شدت محكوم مىكند. حاكمان در نظام اسلامى نيز بايد تابع قانون الهى باشند و با ديگران در اين زمينه تفاوتى ندارند و اگر به ديكتاتورى و اعمال نظرات شخصى بدون توجه به قانون رو آورند، بخودى خود از حكومت خلع شده و مأذون به ادامه حكومت نيستند.
٤. توجه به كرامت انسانها در جهان بينى اسلام، انسانها به عنوان جانشين خدا بر روى زمين خلق شدهاند و داراى كرامت ذاتىاند. «٢» خداوند، موجودات عالم خلقت را براى وجود انسانها آفريده و همه چيز را مسخر آنان كرده است. «٣» همچنين انسان را متعهد و مسئول مىداند؛ چرا كه داراى قدرت انتخاب و اختيار آفريده شده است. «٤» خداوند، خود به انسانها اجازه داده كه راه زندگى خود را انتخاب كنند و راه