زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ١٠٩

آنان در دل شب از ترس خدا همچون مادران داغ ديده ناله سر مى‌دهند، شبها شب زنده‌دار و روزها روزه دارند و گويى روش همه آنان بر يك طريق است:
لَهُمْ فِى اللَّيْلِ اصْواتٌ كَاصْواتِ الثَّواكِلِ حُزْناً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ، قُوَّامٌ بِاللَّيْلِ صُوَّامُ بِالنَّهارِ، كِانَّما دَأْبُهُمْ دَأْبٌ واحِدٌ. «١» آنان سلحشورانى‌اند كه علاوه بر روحيه‌اى حماسى و سلحشورى در ميدان بندگى و عبوديت خداوند بسيار كوشايند.
در معنويت به مقام كرامت رسيده‌اند. برخى از آنان به حدى رسيده‌اند كه طى الارض دارند و زمين زير پايشان به سرعت در نورديده مى‌شود. «٢» دلهاى آنان به نور معنويت نورانى است و عطر دل‌انگيز معنويت آنان فضاى جهانى را معطر مى‌رسد. «٣» ج. ولايت مدارى‌ ياران حضرت مهدى (ع) امام زمان خويش را به شايستگى شناخته و به حق ولايت او آشنايند و او را باور دارند؛ اعتقادى كه در ژرفاى وجودشان ريشه دوانده و سراسر جانشان را فرا گرفته است.
به امام خويش عشق مى‌ورزند و دلهاشان سرشار از محبت اوست. بر لوح دل آنان جز الف قامت او نوشته‌اى نيست. به حدّى شيفته اويند كه حتى به زين اسب حضرت تبرك مى‌جويند.
اين گروه از زنان در ولايت مدارى به قله كمال رسيده‌اند و در برابر فرامين و دستورهاى امام و مقتدايشان سر از پا نمى‌شناسند. آنان تسليم محض امام زمان (ع) اند. اطاعت و فرمانبردارى آنان از امام (ع) از فرمانبردارى كنيز در برابر مولايش بيشتر است؛ «٤» به گونه‌اى كه در برابر قرائت امام زمان (ع)، قرائتى جداگانه ندارند و در برابر حضرت مطيع محض‌اند. تلاش آنان بر اين است كه فرمان مولا و مقتدايشان را جامه عمل بپوشانند. «٥»