زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٤١

ائمه معصومين و به پيروى از آن اهل شرع نيز بر امر بيعت صحّه گذاشته و گرچه نسبت به مصاديق ايراداتى داشته‌اند، اما اصل بيعت را عملى خلاف شرع ندانسته‌اند، بلكه بر آن اصرار نيز ورزيده‌اند و خود پايبند به آن بوده‌اند. «١» حضور زنان در بيعت‌ قرآن كريم بيعت با حكومت را، كه بارزترين مظهر ميثاق سياسى در جامعه است، براى زنان مى‌پذيرد. «٢» تاريخ صدر اسلام نيز نشان دهنده تحقق اين عمل سياسى از سوى زنان است. ابن سعد در كتاب طبقات، صفحاتى را به چگونگى بيعت زنان با پيامبر (ص) و مضمون بيعتها اختصاص داده است. «٣» وى در فصلى ديگر از اين كتاب نام هفتاد زن را بر مى‌شمرد كه در بيعت‌ها شركت داشتند. «٤» به لحاظ تاريخى اولين حضور زنان در بيعت، در عصر رسالت رسول اللَّه (ص) در عقبه دوم بود. اين بيعت زمانى واقع شد كه مسلمانان به شدت از جانب مخالفان و كفار تحت فشار و آزار بودند تا جايى كه رسول اللَّه (ص) كوه صبر و استقامت به درگاه الهى شكوه مى‌كرد. «٥» در چنين شرايطى چند تن از اهل يثرب نزد پيامبر (ص) آمدند و پس از آشنايى با اسلام متعهد شدند كه از رسول خدا- كه در آن زمان سخت در معرض تهديد مشركان بود دفاع كنند. «٦» در اين بيعت زنى به نام عفراء دختر عبيد بن ثعلبه حضور داشت. حضور او در اين بيعت در عصرى كه زن از اولين حقوق فردى و اجتماعى خود محروم بود بسيار شگفت‌انگيز است. بعد از بيعت اين گروه به يثرب بازگشتند و تبليغات وسيعى را براى گسترش اسلام آغاز كردند.