زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٥٠

هجرت نمايند. «١» مسلمانان در دو نوبت به حبشه مهاجرت نمودند. «٢» در هجرت اول- كه شبانه و مخفيانه انجام گرفت- چهار زن به نام‌هاى ام سلمه «٣»، رقيه دختر رسول خدا (ص)، سهله دختر سهيل بن عمر و ليلا دختر ابوحثمه همراه همسرانشان حضور داشتند. «٤» آنها حدود دو ماه در حبشه ماندند تا آنكه شايع شد كفّار قريش از شكنجه مسلمانان دست برداشته‌اند. مهاجران با شنيدن اين خبر به عشق ديدار رسول اللَّه (ص) و بازگشت به سرزمين خويش عازم مكه شدند، ولى در مكه متوجه شدند اين خبر شايعه‌اى بيش نبوده است. «٥» از ميان آنها ام‌سلمه و همسرش على رغم آزار و فشار قريش در مكه ماندند تا آنكه همراه ساير مسلمانان به مدينه هجرت كردند، اما بقيه مجدداً همراه همسرانشان به حبشه مهاجرت نمودند.
در هجرت دوم به حبشه حدود هشتاد و سه مرد و هيجده زن حضور داشتند «٦» كه هدايت آنها بر عهده جعفر بن ابى طالب بود. اين گروه بعدها نيز از حبشه به مدينه هجرت نمودند و مشمول فضيلت دو هجرت شدند. «٧» از جمله زنان در اين هجرت اسماء بنت عميس، زن مؤمنه و گرانقدرى بود كه از همان روزهاى آغازين رسالت رسول اللَّه (ص) به وى ايمان آورد. «٨» او همراه همسرش جعفر ابن ابى طالب، كه سرپرستى مهاجران را بر عهده داشت، در اين هجرت شركت نمود. اسماء همراه همسر و فرزندانش تا سال هفتم هجرى در حبشه ماند تا آنكه هنگام فتح خيبر همراه ساير مهاجران حبشه،