زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٥٧
اجير كرد و نزد امام على (ع) در مدينه فرستاد تا آن حضرت را از خروج طلحه و زبير و عائشه از مكه به سوى بصره آگاه سازد. «١» - ليلا غفاريه: شيرزنى كه در زمان پيامبر (ص) بارها در جنگها حضور داشت و لقب رزمنده و مجاهد گرفت. وى كه هنگام فتنه ناكثين همراه على (ع) بود، در بصره نزد عائشه رفت و احاديثى را كه از پيامبر (ص) در مدح على (ع) شنيده بود، به وى يادآورى كرد تا شايد او را از گرداب آن فتنه عظيم رهايى دهد. «٢» - ام ذريح: بانويى گرانقدر كه اشعار حماسىاش در تاريخ بر جاى مانده است. «٣» وى در جنگ جمل در ركاب امير مؤمنان حضور داشت و با اشعارش به تشويق سپاه امام (ع) مىپرداخت. «٤» - پس از جنگ جمل سى زن (يا بيشتر) از شيعيان على (ع) مأموريت مىيابند تا با لباسى به ظاهر مردانه مراقبت از عائشه را عهدهدار شوند «٥» و او را از صحنه نبرد به مدينه باز گردانند تا دوباره فتنهاى جديد عليه حكومت اسلامى فراهم نشود. «٦» - زن هيثم بن اسود: هيثم اهل كوفه و از فرماندهان بلند پايه و مشاور نزديك معاويه بود؛ ولى همسرش زنى شيعه و تابع ولايت اميرالمؤمنين على (ع) بود. وى، كه همراه شوهرش به صفين آمده بود، به واسطه همسرى با هيثم به اخبار و اطلاعات مهم آگاهى مىيافت. اين زن اين اخبار مهم لشكر معاويه را مىنوشت و در پارچهاى مىپيچيد و مخفيانه به گردن اسبها مىآويخت و به بهانه فروش آنها را به سوى لشكر حضرت على (ع) روانه مىكرد و بدين گونه اطلاعات گرانبهايى به امام (ع) مىرساند. «٧» - امالخير بارقيّه: در جنگ صفين برخى زنان با خطبههاى آتشين و سرودههاى حماسى خويش،