زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٩٨
جانبازان، همسرانى كه چندين سال چشم به راه بودند تا مرد خانواده از بند اسارت بعثىها آزاد گردد و به آغوش خانواده بازگردد، ستودنى است. حضرت امام (ره) در بيان فداكارى اين زنان بزرگ در جنگ تحميلى مىفرمايد:
اين جانب در طول جنگ، صحنههايى از مادران و خواهران و همسران عزيز از دست داده ديدهام كه گمان ندارم در غير اين انقلاب نظيرى داشته باشد ... ارزش انسانى و نغمه الهى آنان را نويسندگان، شاعران، گويندگان، نقاشان، هنرپيشگان، عارفان، فيلسوفان و فقيهان و هر كس شما فرض كنيد، نمىتوانند بيان و ترسيم كنند. «١» شركت در رزم هر چند اسلام در شرايط عادى زنان را از شركت مستقيم در رزم معاف كرده است، اما در شرايط اضطرارى به ويژه در حال دفاع، اين امر را لازم مىداند؛ به گونهاى كه در عصر رسول اللَّه (ص) نيز در برخى غزوات زنان به طور مستقيم در صحنه رزم حضور يافتند. حضرت امام (ره) نيز در تحريرالوسيله مىفرمايد: «اگر خوف ازدياد دشمن بر بلاد مسلمين، و توسعه اين امر، و نيز تصرف بلاد آنها باشد، بر همگان دفاع، با هر وسيله ممكن واجب است.» «٢» در دوران دفاع مقدس نيز پس از شكلگيرى بسيج خواهران، يكى از فعاليتهاى مهم آنها تربيت و آموزش نظامى خواهران بسيجى بود تا علاوه بر آشنايى با متون نظامى و حفظ آمادگى، در صورت اضطرار بتوانند در مقابل دشمن ايستادگى كنند. بر اين اساس در دوران دفاع مقدس زنان دلاور مسلمان در مواقع ضرورت سلاح به دست گرفته و با خصم نبرد كردند. «٣» يكى از رزمندگان نيروى دريايى ارتش مىگويد: «در قبرستان خرمشهر زن ٦٥ سالهاى را ديدم كه تفنگ ام يك (M ١) بر دوش داشت و با دشمن مىجنگيد تا اينكه با تركش خمپاره شهيد شد.» «٤» مرورى بر مطالب گذشته مؤيد اين مطلب است كه به راستى بانوان عزيز ميهن اسلامى به خوبى