زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٧٩
٣. فاطمه دختر امام حسين (ع)
فاطمه دختر بزرگ امام حسين (ع) از زنان عالم، فاضل و بزرگوار اهل بيت است كه از وى، روايات پرشمارى نيز نقل شده است. «١» نام مادرش ام اسحاق بود. اين بانوى بزرگوار تحت تربيت امام حسين (ع) پرورش يافت و به مراتب والاى ايمان نايل شد. با پسر عمويش حسن مثنى فرزند امام حسن (ع) ازدواج كرد و فرزندانى ثمره اين ازدواج بودند كه بعد از قيام عاشورا پرچم انقلاب عليه امويان و عباسيان را برافراشته داشتند. «٢» فاطمه همراه پدر و بقيه خاندان خود به كربلا آمد و از آنجا به اسارت به شام رفت و در تحمّل مصيبتها و رساندن پيام شهداى عاشورا، همراه عمهاش زينب (س) بود.
فاطمه (س) نه تنها خود از شجاعت و شهامت والايى برخوردار بود، بلكه علاوه بر آن مادر جوانانى است كه بعد از واقعه عاشورا پرچمدار قيام عليه حاكمان ستمگر زمان بودند. فرزندان اين بانو، سادات حسنى- همچون عبداللَّه بن حسن مثنى و برادرانش حسن و ابراهيم و اولاد اين بزرگواران- در طول دوران بنى اميه و بنى عباس، پرچم قيام و مبارزه را در جاى جاى جهان اسلام برافراشتند و خواب خوش از چشم خلفاى جور ربودند و نگذاشتند آب خوش از گلويشان پايين برود. راوى گويد: بر امام صادق (ع) وارد شدم. امام به من فرمود: «آيا شما شناختى از آل حسن كه پيش از ما خروج كردند، داريد؟ گزارش كارهاى آنان به ما مىرسيد. ما نمىخواستيم در اين باره سخنى بگوييم و از خدا خواستيم كه آنان را در عافيت قرار دهد؛ اما آنان را با عافيت چه كار؟» سپس با صداى بلند گريست و فرمود: «پدرم از فاطمه دختر امام حسين روايت كرد كه گفت: از پدرم امام حسين (ع) شنيدم كه فرمود: اى فاطمه! از نسل تو كسانى هستند كه در كنار فرات به قتل مىرسند يا زخمى مىشوند، نه گذشتگان به مقام آنان نائل شدهاند و نه آيندگان مىتوانند به مقامشان نايل شوند و از نسل فاطمه بنت الحسين (ع) جز اين افراد كسى باقى نمانده بود.» «٣» بانو فاطمه نيز در بلاغت و سخنورى همچون ديگر اهل بيت سرآمد عصر خويش بود. پس