زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٤٩

روح حاكم بر جامعه قرار گيرند، بر همين اساس خداوند متعال براى اينكه مسلمانان راه خود را به سوى هدايت به دليل زيستن در جامعه كفر گم نكنند و يا تحت فشار ستمكاران قرار نگيرند، آنها را به هجرت امر مى‌نمايد. «١» واضح است كه هجرت همواره آميخته با سختى و زجر و رنج است و به همين سبب مقام مهاجران در اسلام بسيار والاست (آل عمران: ١٩٥، توبه: ٢٠) و خداوند اين گروه را لايق رحمت واسعه خود دانسته است. (بقره: ٢١٨)
در زمان رسول اللَّه (ص) نيز مانند ساير پيامبران الهى، اين ضرورت مهم براى امت اسلام پيش آمد و مسلمانان از هجرت به عنوان روشى در راه نجات اسلام و نشر تعاليم آن در ديگر نقاط گيتى بهره بردند. مسلمانان دو هجرت بزرگ يكى به حبشه و ديگرى به مدينه داشتند.
حضور زنان در هجرت‌ در زمينه هجرت در اسلام مطالب بسيار بيان شده است، اما در باره حضور زنان در اين فراز سخت و شكوهمند كمتر سخن به ميان آمده است. اهميت حضور زنان در اين عرصه اين است كه آنها با وجود احساسات فراوان خود، از همه علقه‌ها و علاقه‌هاى دنيوى خويش گذشتند و همپاى مردان به يارى و حفظ دين اسلام برخاستند.
آيات متعددى از كلام اللَّه مجيد به حضور زنان در هجرت اشاره دارند. از آيه ٩٧ و ٩٨ سوره مباركه نساء چنين استفاده مى‌شود كه زنان چون مردان وظيفه دارند تا از حكومت كفر به سرزمين اسلامى هجرت نمايند. در آيه ٥٠ سوره مباركه احزاب نيز خداوند متعال شرط جواز ازدواج زنان با پيامبر (ص) را هجرتشان به سرزمين حكومت اسلامى قرار مى‌دهد كه اين موضوع اهميت هجرت زنان مسلمان را بيش از پيش مشخص مى‌سازد.
هجرت به حبشه‌ وقتى آزار و اذيت مشركان نسبت به مسلمانان اوج گرفت، پيامبر (ص) به آنان پيشنهاد كرد به حبشه‌