زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٤٤

نحوه بيعت زنان با رسول اللَّه (ص) بدين گونه بود كه به دستور پيامبر (ص) ظرفى پر از آب را آماده ساختند. ايشان دست مبارك خود را در آب ظرف فرو بردند و بيرون آوردند و پس از آن، زنان به عنوان اقرار و ايمان به خدا و تصديق رسول خدا (ص) دست خويش را در همان آب فرو بردند و بدين گونه بيعت انجام شد. «١» گفتنى است كه شيوه بيعت پيامبر (ص) با زنان به وضوح نمايانگر اين امر است كه اگر دين مقدس اسلام بر حضور زنان در صحنه اجتماع و سياست اصرار دارد، از سوى ديگربر رعايت حدود و مرزهاى لازم بين مردان و زنان در جامعه نيز تأكيد مى‌ورزد. امام باقر (ع) نيز در كلام گهر بار خويش بر بيعت زنان همراه با رعايت حريم الهى تأكيد نموده، مى‌فرمايد: «زنان تنها از پشت پوشش بيعت مى‌نمايند.» «٢» بيعت تاريخى و مهم ديگر، بيعت مسلمانان با امام على (ع) در غدير خم بود. اين بيعت در سال دهم هجرى هنگام بازگشت رسول اللَّه (ص) از حجةالوداع رخ داد. پس از سخنرانى شيواى پيامبر (ص) و اعلام على (ع) به عنوان جانشينى خويش، خيمه‌اى جداگانه براى بيعت با على (ع) افراشته شد و تمام مردان و زنانى كه در غدير خم حاضر بودند، حتى زنان پيامبر (ص) با حضرت على (ع) به عنوان وصى و جانشين رسول اللَّه (ص) بيعت و اعلام كردند كه ولايت على بن ابى‌طالب را چون ولايت رسول اكرم (ص) مى‌پذيرند. «٣» پس از دوران پيامبر (ص) باز هم تاريخ شاهد حضور زنان در مسئله بيعت براى خلافت على (ع) است. بيعت مردم با على (ع) بهترين نمونه تحقق بيعت سياسى و حكومتى بود. مردم در كمال آزادى و با ميل و رضا، شور و نشاط و آگاهى و شناخت كامل با حضرت بيعت كردند. «٤» آن حضرت هجوم مردم براى بيعت با ايشان را چنين وصف مى‌نمايد:
شادى مردم بر اثر بيعتشان با من به جايى رسيد كه بچه‌ها خشنود گشتند، و پيران با قدمهاى لرزان و بيماران با سختى و مشقت براى بيعت آمدند و دختران جوان نيز به سوى بيعت آشكار شدند. «٥»