زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٤٣
به سبب اهميت اين بيعت آياتى نازل شده است كه در آن خداوند رضايت خويش را از بيعت كنندگان بيان مىدارد. «١» (فتح: ١٨)
در اين بيعت خاص هم شمارى از زنان شركت داشتند كه نام سه تن از آنها با عنوان ربيع بنت معوذ، ام هشام انصاريه و نسيبه دختر حارث در منابع تاريخى ذكر شده است. «٢» شيخ مفيد بيعت زنان با پيامبر (ص) را در صلح حديبيه چنين بيان مىكند كه على (ع) به عنوان عهدهدار امور اين بيعت، لباسش را پهن نمود. زنان با عنوان بيعت بر آن لباس دست مىكشيدند و سپس پيامبر (ص) دست مىكشيد و بدين ترتيب بيعت بين پيامبر (ص) و زنان واقع شد. «٣» بيعت ديگر در زمان پيامبر (ص)، در جريان فتح مكه اتفاق افتاد. پيامبر (ص) در سال هشتم هجرى مكه را فتح و كعبه را از لوث وجود بتها پاك كرد و بلال با بانگ اذان شكست شرك را از فراز كعبه به گوش همه رسانيد. «٤» آن گاه رسول اللَّه (ص) بر كوه صفا رفت و از مردم خواست با ايشان بيعت نمايند. با دعوت پيامبر (ص) مردم گروه گروه نزد پيامبر (ص) مىآمدند و با آن حضرت بيعت مىكردند. سوره نصر به افتخار شكوه اين بيعت فرود آمد. «٥» در اين بيعت تفاوتى بين زنان و مردان وجود نداشت و همان گونه كه مردان با پيامبر اكرم (ص) بيعت مىنمودند، زنان نيز بيعت مىكردند و حضورشان بسيار گسترده بود. آيه ١٢ سوره مباركه ممتحنه در همين باره نازل شده است. خداوند متعال در اين آيه به پيامبر (ص) دستور مىدهد هرگاه زنان مؤمنه نزد تو آمدند و تعهد دادند كه بر خدا شرك نورزند، فضايل اخلاقى را رعايت نمايند، دزدى نكنند، زنا ننمايند، فرزندان خود را نكشند و ...، با اين شرايط تعهد آنان را پذيرا باش و قبول بيعت نما. «٦» بيعت زنان با پيامبر (ص) بر دو محور استوار بود: اعلام اطاعت از قوانين اسلامى و پذيرفتن رهبرى حكومت اسلامى. «٧»