زنان و سياست در اسلام

زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ١٩

زمامدار آن در صورت امكان بوده‌اند. پيامبر اسلام (ص) به هنگام سرپرستى و رهبرى اش بر جامعه اسلامى به اين مهم توجه ويژه داشت و همواره با آموزشهاى مستقيم يا غير مستقيم، در صدد تعليم و تربيت همگان بود.
٣. تأمين نيازمنديهاى اجتماعى‌ هدف ديگرى كه نظام حكومتى اسلام تعقيب مى‌كند، تأمين و تصدى امورى است كه يك جامعه سالم و پويا به آنها نياز دارد؛ مانند ايجاد امنيت داخلى و دفاع شايسته از امت اسلامى در برابر دشمنان، حفظ و برقرارى نظم اجتماعى و جلوگيرى از تزاحم حقوق و تنازعات و همين طور تلاش براى رفع آنها، هدايت و يا تصدى اقدامات و فعاليتهاى اقتصادى، رسيدگى به وضع افراد ناتوان، تنظيم روابط خارجى مبتنى بر احكام اسلامى و رعايت حقوق متقابل، ساماندهى به حقوق اقليت‌ها و اصول و مبانى نظام سياسى اسلام «١» مسائل مربوط به حكمت عملى، همواره بر حكمت نظرى تكيه دارند و بدون انتخاب و وجود جهان بينى، تصميم‌گيرى در حوزه عمل و موضوعات مربوط به حكمت عملى ممكن نيست. بحث نظام سياسى نيز كه به مسائل مربوط به امر حكومت و اداره جامعه بر مى‌گردد از اين قاعده مستثنى نيست و همواره انديشه‌اى سياسى آن را تغذيه مى‌كند. با اين بيان، نظام سياسى اسلام هم بر مبانى و اصول انديشه سياسى اسلام متكى است و اين اصول ريشه در مبنايى‌ترين اصل اسلام يعنى توحيد و خدا محورى دارد. در انديشه و نظام سياسى اسلام هيچ واژه و مفهومى پربارتر و مؤثرتر از توحيد و اعتقاد به يگانگى خدا در تكوين و تشريع و ابعاد مختلف آن نيست. توحيد يك نگرش و انديشه‌اى نيست كه فقط در پى ساماندهى باورها و اصلاح اندوخته‌هاى ذهنى باشد، بلكه رفتارها و اعمال را نيز سامان مى‌دهد و انديشه و عمل را مى‌سازد و به اين وسيله وحدت و يكپارچگى را بر زندگى انسان حاكم مى‌گرداند. انبياء و مناديان توحيد بيش از آن كه يگانگى خدا را در نظر و انديشه تبليغ كنند و با شرك در اعتقاد مبارزه نمايند، به دنبال آن بودند كه در صحنه‌