عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج5) - منصورنژاد، محمد؛ شيخيان، على - الصفحة ١٥٤ - ١-٢ جنگ جهانى اوّل
شعيبه به فرماندهى سعيد حبوبى و سيد محسن حكيم؛ جناح چپ در منطقۀ هويزه به فرماندهى مهدى خالصى و. . .
روش مجاهدان در نبردها جنگ چريكى بود. آنان با استفاده از اين شيوه دست به حملات ناگهانى مىزدند. [١]در اين نبردها شمارى از علما مجروح شدند و يا به شهادت رسيدند و گروهى از جمله ميرزا محمد رضا فرزند ميرزاى شيرازى دوّم به اسارت دشمن درآمدند و به وسيله نيروهاى انگليس به جزيرۀ هنگام در خليج فارس تبعيد شدند. [٢]
سيد ابوالقاسم كاشانى و سيد محمد تقى خوانسارى در كنار هم در خط مقدم مىجنگيدند. آتش پرحجم دشمن و بمبارانهاى شديد، مجاهدان را زمينگير كرده بود و برخى نيز آماده فرار شده بودند. كاشانى جوان كه در آن وقت به نيروهاى جبهه سركشى مىكرد، مىگويد:
با آقاى خوانسارى در نزديكترين سنگرها با دشمن مىجنگيديم. زمانى رسيد كه بعد از مبارزه سختى به محاصره افتاديم و عدّهاى از همرزمان قصد فرار داشتند كه با تلاشها و فريادهاى آقاى خوانسارى از فرارشان جلوگيرى شد. [٣]
ايشان در جاى ديگرى مىگويد:
در ابتداى جهاد با نيروهاى انگليسى، از نظر سلاح و مهمّات بسيار در تنگنا بوديم، تنها يك قبضه توپ داشتيم كه توپچى آن هم يك يهودى بود كه با ما همكارى مىكرد و جز او هيچكدام از نيروهاى اسلامى با كاربرد آن توپ آشنا نبودند و اگر او به هر دليل كنار مىرفت، تنها قبضۀ توپ ما از كار مىافتاد! از
[١] . ديدار با ابرار، ج ٤٤، ص ٣٥-٣٦.
[٢] . نهضت روحانيون ايران، ج ٢-١، ص ١٧٦.
[٣] . ديدار با ابرار، ج ٤٤، ص ٣٧.