عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج5) - منصورنژاد، محمد؛ شيخيان، على - الصفحة ٢١٦ - ٢ آيةاللّه العظمى بهاءالدينى
آغوش پرمهر و محبتش هميشه بر سيماى نورانى و دلهاى پاك و پيراستۀ بسيجيان باز بود و سخاوت لبهايش زلال نور و معرفت بر جان آنان مىافشاند. در ديدار رزمندگان از آنچه خود ديده بود مىگفت و لطف خداوند متعال و شيوۀ كريمانۀ اهلبيت (ع) را تفسير مىكرد.
شيرينى رهنمودهاى معنوى و اخلاقى ايشان هنوز در ذائقۀ جان بسيارى از رزمندگان و فرماندهان باقى مانده است. حضور ايشان در قرارگاه عملياتى و شركت در جلسهاى كه فرمان حملۀ والفجر مقدماتى صادر، و در انتخاب نام حمله با ايشان مشورت شد، براى فرماندهان ارتش و سپاه خاطرهاى ماندگار و لحظهاى جاودانه است.
بينش آسمانى اين عارف وارسته موجب شده بود كه هرگاه يكى از سپاهيان اسلام در حسينيه اذان و يا اقامهاى مىگفت، بفرمايد: «جملات اذان و اقامه از جان او برمىخيزد و با تمام اعتقاد اذان مىگويد» .
پاكسيرتى و اوج تقدس عزيزان رزمنده ايشان را بر آن داشته بود كه در ملاقات خويش با دلاورمردان جبههها بفرمايد: «من براى ملاقات با شما غسل كردهام» ، و آن زمان كه در جبههها فشار زيادى بر نيروهاى ما بود و خبر آن را كمتر كسى مىدانست، مىفرمود: «امشب از فكر جبههها خوابم نبرد، چراكه مىديدم چه بر سر رزمندگان مىآيد» . چندى بعد بر اثر آن اندوه، به بيمارى سختى مبتلا شد.
علاقۀ قلبى اين عارف الهى به مسائل جبهه و جنگ، ايشان را بر آن مىداشت تا در هر فرصتى و بهمناسبت هر عملياتى براى سلامتى مدافعان دين و كشور مجلس توسل به اهل بيت (ع) و دعا برپا كند و خود نيز بسيار مقيّد بود تا در آن مجلس حضور يابد. [١]
[١] . تمامى مطالب اين عنوان از «آيت بصيرت» ، گردآورى شفيعى و لقمانى، ص ١٢١-١٢٢ نقل شده است.