عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج5) - منصورنژاد، محمد؛ شيخيان، على - الصفحة ١٧٠ - ٢ بنىصدر، ضعفها و خيانتها
بنىصدر قهراً متعهّد نبوده و سهلانگار و بىتوجه نسبت به قضايا بود. بيشتر جنبههاى تبليغاتى را در نظر مىگرفت. براى او مصاحبه در عينخوش ارزش بيشترى داشت تا توجّه به اين كه آيا عينخوش واقعاً در دست ما خواهد ماند يا نه. بعد كه عراقىها از عينخوش آمدند و سراسر دشت و بقيه جاها و دهلران را گرفتند، ما زير فشار مردم دزفول قرار گرفتيم و به تهران منعكس كرديم. فرمانده نيروى زمينى و اندكى بعد بنىصدر به دزفول رفتند.
يكى از علل نيامدن بنىصدر به اهواز اين بود كه ما آنجا بوديم و فكر مىكرد نمىتواند با ما بسازد، در حالى كه ما قصد معارضه نداشتيم، اگر به اهواز مىآمد، ما با او همكارى مىكرديم. روابط ما اينگونه بود. تا آخر هم هرجا نظرى داشتيم، او مخالفت مىكرد. هر طرحى كه ما مىداديم، با آن مخالفت مىشد. ما مجبور بوديم كارهاى جبهۀ اهواز را با اعمال نفوذ و فشار خودمان راه بيندازيم و آنها سعى مىكردند كمكى به اهواز نكنند و متأسفانه روابط بين دزفول و اهواز رابطه خوبى نبود كه اين را روحيۀ بنىصدر بر ما تحميل كرده بود. [١]
يكى از خيانتهاى بنىصدر در جنگ تحميلى، كوشش در به سازش كشاندن جمهورى اسلامى با رژيم بعثى عراق قبل از تأمين خواستههاى ايران بود. وى ادعا مىكرد كه انبارهاى تسليحاتى ما نياز نيروهاى درگير در جنگ را تأمين نمىكند و قادر به مقاومت و جنگ طولانى در مقابل دشمن متجاوز نيستيم، امّا هوشيارى، درايت و سختكوشى حضرت آيةاللّه خامنهاى بهعنوان نمايندۀ حضرت امام در شوراى عالى دفاع و انتقال اطلاعات تسليحاتى درست و به موقع به امام راحل و نفس گرم آن عزيز سبب رسوايى
[١] . حماسه مقاومت، ج ٣، ص ٢٢.