عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج5) - منصورنژاد، محمد؛ شيخيان، على - الصفحة ٢٤٨ - ١-٦ فعاليّتهاى رزمى

و نمونۀ يك فرمانده واقعى لشكر اسلام بود. در حماسۀ دارخوين و اولين عمليات پس از فرار بنى‌صدر (فرمانده كل قوا) ، در شكستن حصر آبادان (ثامن‌الائمه) و فتح بستان (طريق‌القدس) نقش بسيار حسّاسى داشت.

او كه در حقيقت شهيد زنده و همواره مشتاق فوز الى‌اللّه بود، به عنوان يكى از پايه‌گذاران لشكر ١٤ امام حسين، در عمليات‌هاى فتح‌المبين، رمضان، بيت‌المقدس و. . . سپر محكمى در دفاع از اسلام و ميهن اسلامى بود و نقش ويژه‌اى در تربيت و پرورش فرماندهان تيپ‌ها و گردان‌هاى آن لشكر داشت. [١]

روحانى شهيد حسين صنعتكار، حضور خود در جبهه را با مسؤوليت تداركات گردان آغاز كرد. در عمليات بيت‌المقدس فرمانده يك اكيپ از نيروهاى تخريب لشكر ٨ نجف اشرف جهت پاكسازى منطقه عملياتى شد. مقاومت، خستگى‌ناپذيرى، اخلاص و پركارى‌اش سبب شد تا در عمليات‌هاى بزرگ والفجر مقدماتى، والفجر ٢ و ٤، فرماندهى واحد تخريب لشكر به او محوّل شود.

در عمليات خيبر، فرمانده گردان محمد رسول‌اللّه بود و شايستگى و كاردانى‌اش موجب شد تا مأمور تشكيل يگان دريايى لشكر ٨ نجف شود. معاونت واحد عمليات لشكر و مسؤوليت واحد آموزش فرماندهى از ديگر مشاغل او در جنگ بود. بعد از رهايى از مصدوميت در فتح فاو، همزمان فرماندهى واحد اطلاعات-عمليات و واحد تخريب را بر دوش گرفت و به‌خوبى از انجام امور اين دو واحد برآمد. سرانجام، اين روحانى فرمانده در مردادماه ١٣٦٥ در بازگشت از يك شناسايى به شهادت رسيد. [٢]