عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1)

جلد اول (باورهاى دينى- امدادهاى غيبى)

1 طرح مسأله

2 اهميّت مسأله

3 حدود و قلمرو مسأله

4 مفاهيم و اصطلاحات

5 پيشينۀ پژوهش

6 روش پژوهش

7 منابع پژوهش

8 مبانى نظرى پژوهش

9 پيشفرضهاى پژوهش

1-9 پيروزى ايران در جنگ

2-9 نقش تعيينكنندۀ عوامل معنوى و فرهنگى در دفاع مقدّس

3-9 نتيجه

10 سازماندهى پژوهش

فصل اوّل كليات

1 مفهوم باورهاى دينى

2 اهميّت باورهاى دينى

3 نقش و تأثير باورهاى دينى

1-3 قداست بخشيدن به آرمانها و هدفهاى مكتب

2-3 دميدن روح تعهّد و مسؤوليّت در مؤمنان

فصل دوم ايمان

1 ايمان به خداوند

1-1 قدرت برتر و سرنوشتساز

2-1 مهمترين عامل پيروزى

3-1 تجلّىدهندۀ ارزشها

2 ايمان به امداد و نصرت الهى

1-2 اطمينانبخش و اميدآفرين

2-2 پيروزى به دست خداوند

1 اعتقاد به ولايت معصومان (ع)

1-1 محبت و عشق

2-1 شباهتجويى و تأسّى

3-1 التجا و توسّل

2 اعتقاد به ولايت فقيه

فصل چهارم دفاع مشروع؛ پيروزى يا شهادت

1 اعتقاد به دفاع مشروع

2 اعتقاد به احدىالحسنيين

فصل اول كليات

1 مفهوم امدادهاى غيبى

2 انواع امدادهاى غيبى

3 امدادهاى غيبى در قرآن

4 اهميّت امدادهاى غيبى

5 شرايط بهرهمندى از امدادهاى غيبى

1-5 ايمان

2-5 مجاهدت و تلاش

3-5 اخلاصورزى

4-5 استقامت و پايدارى

5-5 طلب امداد از خداوند

فصل دوم امدادهاى غيبى و انقلاب اسلامى

1 انقلاب و تحوّل درونى ملّت

2 هراس و رعب رژيم ستمشاهى

3 ناكامى آمريكا در صحراى طبس

فصل سوم امدادهاى غيبى و دفاع مقدّس

1 تحوّل روحى و معنوى رزمندگان

2 نصر به رعب

3 حوادث طبيعى

1-3 ابر و مه

2-3 باران

3-3 باد و طوفان

منابع و مآخذ

عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ١١٧ - ١ اعتقاد به ولايت معصومان (ع)

فصل سوم: ولايت

١. اعتقاد به ولايت معصومان (ع)

از باورهاى دينى كه تأثيرى شگرف در همۀ ابعاد زندگى و سلوك مؤمنان مى‌نهد، ايمان و اعتقاد به ولايت پيامبر اكرم و امامان معصوم (ع) است. ولايت در لغت به معناى تصدّى و صاحب‌اختيارى است [١]و ولىّ يا مولى، متصدّى و صاحب‌اختيار يك كار است. پذيرش ولايت را نيز تولّى گويند.

دو نوع ولايت در قرآن كريم مطرح شده است؛ ولايتى كه مسلمانان بايد آن را بپذيرند و نسبت بدان تولّى داشته باشند و ولايتى كه بايد آن را نپذيرند و از آن تبرّى جويند. [٢]ولايت نخست، ولايت مؤمنان نسبت به يكديگر و ولايت پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) نسبت به مؤمنان و ولايت دوم، ولايت كافران و مشركان نسبت به مؤمنان و مسلمانان است. استاد شهيد مطهّرى ولايت نخست را ولايت مثبت و ولايت دوم را ولايت منفى مى‌نامد و از ولايت مؤمنان نسبت به يكديگر به ولايت اثباتى عام و از ولايت پيامبر و امامان (ع) به ولايت اثباتى خاص تعبير مى‌كند. [٣]

[١] . «الوَلايَةُ تولِّى الأَمْر» ، مفردات راغب، مادۀ ولى.
[٢] . ر. ك: آل عمران (٣) ، آيۀ ٢٨؛ مائده (٥) ، آيۀ ٥٧.
[٣] . مجموعه آثار، ج ٣، ص ٢٦٣ و ٢٦٨. ، ولاءها و ولايت‌ها.