عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٨٩ - ٢-٣ دميدن روح تعهّد و مسؤوليّت در مؤمنان
در راه خدا با كسانى كه با شما مىجنگند، بجنگيد، ولى ازاندازه درنگذريد، زيرا خداوند تجاوزكاران را دوست نمىدارد. [١]
مؤمنان همچنين خود را در برابر رهبر و ولىّ امر مسلمانان مسؤول و متعهّد مىدانند و اطاعت از دستورات وى را بر خود فرض مىشمارند [٢]، زيرا بر اين باورند كه سرپيچى از فرامين رهبر جامعۀ اسلامى، موجب سستى، گسستگى و تفرقه، و در آزمونهاى دشوار، باعث شكست و ناكامى است. [٣]
از آنجا كه سرچشمۀ باورهاى دينى ايمان به خداوند متعال است، همۀ مسؤوليتهاى فوق، در حقيقت، مسؤوليت در برابر خداوند متعال است. انسان مؤمن از آنرو احساس مسؤوليت مىكند كه خداوند او را در سرنوشت خود مسؤول قرار داده است؛ از او خواسته است تا در برابر سرنوشت انسانهاى ديگر و صلاح و فساد آنها نظارهگر نباشد؛ به ريسمان الهى چنگ زند و از تفرقه بپرهيزد؛ از دين، ارزشهاى دينى، كيان اسلامى و حكومت اسلامى پاسدارى نمايد؛ با تجاوزگران ستيز كند و از رهبر و ولىّ امر مسلمانان اطاعت نمايد. بنابراين، مؤمنان خود را در برابر آفريدگار و پروردگار خويش مسؤول و پاسخگو مىبينند و بيشترين تلاش را مىكنند تا از انجام اين مسؤوليتها سرافراز بيرون آيند و رضايت الهى و سعادت جاودان را به دست آورند.
[١] . بقره (٢) ، آيۀ ١٩٠.
[٢] . «اى كسانى كه ايمان آوردهايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعتكنيد» . نساء (٤) ، آيۀ ٥٩.
[٣] . ر. ك: آل عمران (٣) ، آيۀ ١٥٢؛ انفال (٨) ، آيۀ ٤٦.