عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٢١٨ - ٢-٣ باران
كردن و تاول زدن. . . . بچّهها همه نااميد شدند و ما حدود سه طلبه بوديم كه در آن جبهه فعّاليّت مىكرديم. به آنها اميدوارى داديم و گفتيم ما يك چيز را فراموش كردهايم و آن هم دعاست كه مهمترين سلاح ماست، ما هنوز دعا را داريم. برادرها، نور اميدى در دلشان تابيده شد. بعد همگى تيمم كرديم و به نماز ايستاديم و بعد هم دعا خوانديم و خدا را به امام زمان (عج) قسم داديم و امام زمان را به يارى طلبيديم. هنوز دعاى ما تمام نشده بود كه ابر سياه با سرعت عجيبى آسمان را فراگرفت و بعد از چند ثانيه آنچنان باريد كه در عرض يك دقيقه تمام لباس ما خيس شد؛ به طورى كه خيال مىكردى لباس را شستهاى. اين باران سه دقيقه باريد و تمام ظرفهاى ما و كلاههاى آهنى پر آب شد و ما ديديم آثار تاولها از بين رفت و همه خوب شدند. [١]
مسؤول مديريت واحد ش. م. ر سپاه در عمليات والفجر ٨ در بارۀ اثر باران در خنثىسازى گازهاى شيميايى در اين عمليات مىگويد:
يادم هست كه در عمليات والفجر ٨ در اوّلين روز بمباران شيميايى و طبق گزارشات رسيده، دشمن با ٣٢ فروند هواپيما منطقه را كاملاً بمباران شيميايى كرد. از آن به بعد دشمن روزها با هواپيما و شبها با توپخانه منطقه را بمباران و گلولهباران شيميايى مىكرد تا آنجا را دائم آلوده نگه دارد. ما به دنبال راهى براى رفع آلودگى منطقه بوديم و تصميم گرفتيم كه با گسيل ١٠٠ ماشين آتشنشانى منطقه را پاكسازى كنيم، امّا خداوند به يارى رزمندگان دليرمان آمد، زيرا در همان موقع بارانهاى متوالى و وسيعى در آنجا آغاز شد كه در مدت كوتاهى از منطقه رفع آلودگى شد. [٢]
[١] . اميد انقلاب، ش ١١١،٢ شهريور ٦٤، ص ٥٩.
[٢] . پيام انقلاب، ش ٢١٤،١٤خرداد ٦٧، ص ٢٢-٢٣. همچنين ر. ك: جمهورى اسلامى،٨/٧/٦٥، ص ٧.