عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٢٢١ - ٢-٣ باران

جناح راست پاتك كند، تانك‌هايش در جادۀ ام‌القصر كه باران شديدى مى‌آمد، به گِل مى‌نشيند و در گِل حركتى نمى‌تواند انجام دهد و پاتك آن روز خنثى مى‌شود. يك قسمت تانك‌ها آن‌جا مى‌ماند و شب برادران عزيزمان با آن تهوّرى كه داشتند و. . . با گردان‌هاى پياده از جناح‌هاى سمت چپ و راست زرهى‌هاى دشمن حركت مى‌كنند و تلفات بسيار سنگينى را از دشمن مى‌گيرند و واقعاً خداوند نصرت خاصش را شامل حال بچّه‌ها كرد. [١]

اثر ديگر باران به‌هنگام، فريب دشمن بود. شب‌هاى بارانى‌اى كه‌با زمان شروع عمليات مقارن مى‌شد، كاهش آمادگى و آرامش نيروهاى بعثى را به دنبال داشت. دشمن با آغاز عمليات غافلگير مى‌شد و توان مقابله با رزمندگان اسلام را از دست مى‌داد. مسؤول اطلاعات تيپ ٣٣ المهدى در عمليات والفجر٨ در بارۀ باران شب عمليات مى‌گويد:

در اين عمليات آن چيزى كه از ابتدا مشخّص بود، امدادهاى غيبى را ما به حد وفور مى‌ديديم، حتّى قبل از زمان شروع تك به علّت آن وضعيّت جوّى كه پيش آمد، مقدار بارانى كه باريد و وضعيّت ابرى منطقه اين يك حالتى بود كه دشمن ما تصوّر مى‌كرد به هيچ عنوانى در اين وضعيّت جوىِ بد، ما حمله را شروع نمى‌كنيم و اين اوّلين امداد غيبى خداوند بود كه ما از همان ابتداى شروع تك اين مسأله را داشتيم و حتّى برادرهاى خود ما احتمال نمى‌دادند كه ما تك را شروع بكنيم، يعنى مى‌گفتند احتمالاً [عمليات] عقب خواهد افتاد و اين براى دشمن بيش‌تر مسجّل شده بود و اين امداد خداوند در اين