عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ١٧٧ - ٤-٥ استقامت و پايدارى
رايتِ پيروزى ما را برافراخت؛ چندان كه اسلام به هر شهر و ديار رسيد و حكومت آن در آفاق پايدار گرديد. [١]
٤-٥. استقامت و پايدارى
تنها مجاهدت مخلصانه براى جلب كمكهاى آسمانى كافىنيست، بلكه بايد استقامت ورزيد و پايدارى كرد. خداوند متعال در كنار سنّت امداد و نصرت مؤمنان سنّت ديگرى نيز دارد و آن آزمودن مؤمنان در عرصۀ رزم و ميدان نبرد است تا صابران از سستايمانان و كماستقامتان جدا گردند. آياتى چند گواه اين سنّت الهى است:
آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مىشويد، بىآن كه خداوند جهادگران و شكيبايان شما را معلوم بدارد؟ [٢]
و البته شما را مىآزماييم تا مجاهدان و شكيبايان شما را بازشناسانيم. [٣]
از اينرو، خداوند متعال امداد و نصرت خويش را به پايدارى واستقامت مؤمنان در برابر تجاوزگران وابسته نموده است. ويژگى شكيبايى و استقامت چندان براى برخوردارى از امدادهاى غيبى مهمّ است كه در آياتى بدان تصريح شده است:
[١] . نهجالبلاغه، خطبۀ ٥٦، ص ٤٦.
[٢] . آل عمران (٣) ، آيۀ ١٤٢.
[٣] . محمد (٤٧) ، آيۀ ٣١. در تأييد اين كه آزمودن مؤمنان سنّتى الهى است و اختصاص به مسلمانان ندارد، مىتوان به آيۀ ٢١٤ سورۀ مباركۀ بقره استناد جُست. در اين آيه آمده است: «آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مىشويد و حال آن كه هنوز مانند آنچه بر [سرِ] پيشينيان شما آمده، بر [سرِ] شما نيامده است؟ آنان دچار سختى و زيان شدند و به [هول و] تكان درآمدند، تا جايى كه پيامبر [خدا] و كسانى كه به وى ايمان آورده بودند، گفتند: پيروزى خدا كى خواهد بود؟ هش دار، كه پيروزى خدا نزديك است» .