عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ١١٨ - ١ اعتقاد به ولايت معصومان (ع)
ولايت معصومان يا ولايت اثباتى خاص از منظر استاد شهيد مطهرى داراى چهار رتبه و شأن است كه شيعيان به همۀ آنها و اهل سنّت به برخى از آنها معتقدند. براى تبيين تأثير اعتقاد و ايمان به اين ولايت در پيروزىهاى رزمندگان اسلام در حماسۀ كمنظير دفاع مقدّس، شايسته و بايسته است به اين چهار رتبه و شأن نگاهى بيفكنيم:
يك-ولاى محبت: قرآن كريم از مسلمانان مىخواهد كه نسبت به «ذوىالقربا» و «اهلبيت» پيامبر (ص) محبت بورزند و آنان را از ژرفاى دل دوست بدارند. در يك آيه، عشقورزى به اهلبيت يگانه اجر و پاداش رسالت پيامبر اكرم (ص) دانسته شده است. [١]افزون بر آيات، روايات بسيارى از طريق شيعه و اهل سنّت بر اين قسم از ولايت دلالت دارد كه در برخى از آنها، محبت ورزيدن به اهلبيت (ع) ، نشان ايمان و دشمن داشتن آنان، گواه نفاق قلمداد شده است. [٢]اين شأن از ولايت كه جز ناصبيان همۀ مسلمانان بدان معتقدند، از آنرو مورد تأكيد و سفارش است كه زمينۀ تولّى و پذيرش ساير شؤون و اقسام ولايت را در مسلمانان فراهم مىكند، زيرا محبت و عشق ورزيدن به اين انسانهاى قدسى، شعلۀ تأسّى به سيرۀ نظرى و عملى آنان را در جان محبّان و عاشقان برمىافروزد.
[١] . ر. ك: شورى (٤٢) ، آيۀ ٢٣.
[٢] . ر. ك: بحارالانوار، علّامۀ مجلسى، ج ٣٩، ص ٢٤٦، باب حبّ اميرالمؤمنين. همچنين درنهجالبلاغه آمده است: «اگر بدين شمشير بر بينى مرد باايمان زنم كه مرا دشمن گيرد، نگيرد و اگر همۀ جهان را بر منافق ريزم تا مرا دوست بدارد، نپذيرد، و اين از آن است كه قضا جارى گشت و بر زبان پيامبر امّى گذشت كه فرمود: اى على! مؤمن تو را دشمن نگيرد و منافق دوستى تو نپذيرد» . (نهجالبلاغه، ترجمۀ سيدجعفر شهيدى، حكمت ٤٥، ص ٣٦٩) .