٣. بسيج نيروها و عضوگيرى: از سال (٦١ ه) تا (٦٥ ه) در قيام توّابين. «١» ٤. شناخت وضعيت سياسى- اجتماعى منطقه: در قيام توّابين. «٢» ٥. خوددارى از شتابزدگى در آغاز قيام. «٣» ٦. تهيّه آذوقه (تداركات) و ساز و برگ نظامى. «٤» ٧. تعيين كادر مخصوص براى جمع آورى كمكهاى مردمى. «٥» ٨. تعيين دفتر اسم‌نويسى براى نبرد (دفتر اعزام به جبهه). «٦» ٩. استفاده از فرصت مناسب براى آشكار كردن قيام، پس از نرمش فرماندار كوفه. «٧» ١٠. استوارى در تصميم: ردّ پيشنهادهاى فرماندار كوفه براى به عقب انداختن قيام و ردّ پيشنهاد صُلح قبل از شروع نبرد و ردّ پيشنهاد زَفَر دائر به تأخير انداختن نبرد تابا همراهى هم به نبرد بپردازند. «٨» ١١. آرايش نظامى دادن به سپاه و سان ديدن (بازديد) از نيروها. «٩» ١٢. انتخاب مكان مناسب براى اردوگاه، از نظر سوق الجيشى (استراتژيك). «١٠» ١٣. استفاده از تجربه‌هاى فرماندهان نظامى كارآزموده، امام على (ع) و زفربن حارث. «١١»