نشانه اطاعت او از امام است. چون وقتى امام پيشنهادش را نپذيرفت، هيچ گونه عكس العملى از خود نشان نداد و همچنان تا آخرين نفس، وفادار به امام باقى ماند.
وفادارى زهير نسبت به امام حسين (ع)
افرادى كه در اطراف رهبران الهى هستند متفاوتند، بعضى‌ها تا موقعى در صحنه هستند كه خطر مال و ثروت آنها را تهديد نكند. و عدّه‌اى نيز تا وقتى، كه خطر جانى براى آنها وجود نداشته باشد. و دسته‌اى ديگر تا آنجا از رهبر خود اطاعت مى‌كنند كه با وجود خطر جانى و مالى، اميدى نيز براى رفع خطر از جان و مال خود دارند. اما عدّه‌اى مخصوص هم هست سرداران صدر اسلام(ج‌٨) ١١٩ ارادت نافع به اهل بيت(ع)
ص : ١١٧ ند، با اينكه مى‌دانند اطاعت از رهبر مساوى است با شهادت و از دست دادن دنيا و آنچه در آن است، ولى همچون كوه استوار و پابرجا هستند و تا آخرين منزل و آخرين نفس و قطره خون خود از رهبرشان دفاع مى‌كنند. زهير، يكى از اين گونه افراد بود.
ابى مخنف مى‌گويد: وقتى امام حسين عليه‌السلام به ياران خود اجازه برگشت داد و فرمود: هر كس مى‌خواهد، برگردد ومن مانع او نمى‌شوم، زهير در جواب امام گفت:
«وَ اللَّهِ لَوَدَدْتُ أَنّى قُتِلْتُ ثُمَّ نُشِرْتُ ثُمَّ قُتِلْتُ حَتَّى أُقْتَلَ كَذا أَلْفَ قَتْلَةٍ وَ أَنَّ اللَّهَ‌يَدْفَعُ بِذلِكَ الْقَتْلَ عَنْ نَفْسِكَ وَ عَنْ أَنْفُسِ هؤُلاءِ الْفِتْيَةِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِكَ» «١» به خدا قسم، دوست دارم كشته شوم، و بعد زنده گردم و دوباره كشته شوم تا هزار بار نيز اين طور كشته شوم اما خداوند به سبب كشته شدن من، كشته شدن را از تو و جوانان خاندان تو دور گرداند.