دودمان همين بس كه پنج شهيد در راه خدا داده است شهيدانى كه همگى عنايت خداوند و در خدمت پسر عموى رسول خدا بوده‌اند. و عبدالله خود از دلاوران پيشگام و سواركاران برجسته، و آراسته به بالاترين مراتب ايمان بود. «١» سرانجام عبدالله پس از عمرى تلاش و رشادت در واقعه صفّين به شهادت رسيد.
او در صفين چنان دلاورى و شجاعت از خود نشان داد كه معاويه را شگفت زده كرد.
عبدالله نهايت كوشش خود را به كار برد تا معاويه را به هلاكت رساند، و جهان اسلام را از لوث وجود او پاك كند، از اين رو تمام تلاش عبدالله متوجه جايگاه معاويه بود.
معاويه خطر را جدّى احساس كرد، از اين رو بر سپاهيان خود فرياد زد:
واى بر شما! اگر با اسلحه، قدرت رويارويى با عبدالله را نداريد با سنگ و كلوخ با او مقابله كنيد! ياران معاويه عبدالله را سنگباران و او را زخمى كردند و در نهايت او را به شهادت رساندند. معاويه در حالى كه عبدالله بن عامر او را همراهى مى‌كرد بر جسد عبدالله بن بديل حاضر شد. عبدالله بن عامر عمامه خود را بر صورت عبدالله بن بديل انداخت و براى وى طلب آمرزش كرد. چون عبدالله بن عامر از ياران ديرينه عبدالله بن بديل بود. معاويه به عبدالله بن عامر گفت:
روى او را باز كن! و او در پاسخ گفت:
نه به خدا سوگند، تا جان در بدن دارم نخواهم گذاشت او را مثله كنند. معاويه گفت:
صورت اورا بگشا كه ما او را مثله نخواهيم كرد و من او را به تو بخشيدم.
عبدالله بن عامر صورت او را گشود، معاويه گفت:
سوگند به خداى كعبه، اين سردار لشگر اي سرداران صدر اسلام(ج‌٨) ٩٥ الف. فرماندهى شرطة الخميس:
ص : ٩٣ شان است. به خدا سوگند او مانند