شمار آورده، چنين مى‌گويد:
آشكار است كه اگر كسى از خواص و ياران ويژه امير مؤمنان على (ع) باشد و آن صفت (از خواص حضرت بودن) دليل بر وثاقت او نباشد، پس فاتحه اسلام خوانده است چطور ممكن است مورد اطمينان نباشد در حالى كه آن حضرت بطور آشكار به مطمئن بودنش اشاره مى‌كند؟ «١» علامه بزرگوار سيد محسن امين با يادآورى اين نكته كه عده‌اى از علماى اهل تسنن به خاطر شدت تشيع و محبّت اصبغ به امير مؤمنان على عليه السلام روايات او را مردود مى‌دانند بطور مفصل به دفاع از اصبغ برخاسته و در پايان اثبات مى‌كند كه اصبغ و رواياتش مورد اطمينان بوده و خدشه ناپذيرند. «٢» ب. در عرصه قلم:
امروزه نوشت افزار بصورت فراوانى در دسترس انديشمندان و نويسندگان قرار دارد، بطوريكه هر نويسنده براحتى و به هر مقدار كه بخواهد، مى‌تواند بنويسد و نوشته و كتاب او در مدّت زمان كوتاهى مورد استفاده عموم قرار مى‌گيرد. به همين لحاظ در عصر كنونى كتاب به صورت انبوه در اختيار علاقه‌مندان قرار گرفته است و افراد زيادى دست به قلم برده، كتابها نوشته‌اند.
در زمان حيات اصبغ، وضع بدين سان نبود. وسيله نوشتن عبارت بود از قطعه‌هاى چوب، پوست، سنگ يا برگ بعضى از درختان كه نوشتن بر روى آنها هم كار ساده‌اى نبود و به دست آوردن و حفظ آنها نيز مشكل بود. «٣» اشكال مهمتر اينكه ابوبكر و عمر در زمان خلافت خود مردم را از نوشتن احاديث منع كردند و نوشتن غير قرآن را ممنوع ساختند. «٤»