سرداران صدر اسلام(ج8) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦١
رزمندگان اسلام را با اطمينان بيشترى با دشمن روبرو مىساخت.
٣. توجه به معنويت: فرماندهى سريه با ايراد سخنان كوتاه و فشرده قبل از آغاز عمليات، سفارش و تشويق به تقوا و پرهيزكارى، روحيه فداكارى و شجاعت را در ميان رزمندگان دو چندان مىساخت.
٤. تأكيد بر اتحاد و دوستى: تقويت محبت و دوستى و در نتيجه ايجاد اتحاد وفضاى عطر آگين و دوست داشتنى، وحدت كلمه، يكى ديگر از نكاتى است كه غالب در سخنانش روى آن تأكيد داشت و بديهى است كه بدون اين نوع اتحاد و دوستى، تاثير انكار ناپذيرى در پيروزى رزمندگان داشته باشد.
٥. رعايت موارد احتياط و نظم و انضباط نظامى: تقسيم رزمندگان اسلام دربعضى از سريهها به گروههاى دو نفره از سوى غالب و در نتيجه هواى همديگر را داشتن در حين جنگ، بدون شك در شكستن روحيه دشمن و تقويت روحيه نيروهاى اسلام تأثير بسزايى داشت. از اين رو، غالب براى آن اهميت خاصى قائل شده، مىگويد:
«... هيچ كس نبايد از رفيق خود جدا شود ... چنين نشود كه كسى نزد من باز گردد و اگر از او بپرسم دوست و همرزمت كجاست؟ بگويد نمىدانم! ...» ٦. انتخاب رمز مقدّس و معنوى: انتخاب رمز «اللَّه اكبر» نشانه و گوياى اعتقاد وطرز فكر گويندگان آن است و با گفتن آن علاوه بر اعلام شروع جنگ، يك حالت معنوى و روحانى در بين رزمندگان اسلام به وجود مىآيد.
٧. توبيخ متخلفان: غالب «اسامه» را به سبب اطاعت نكردن از دستور فرماندهى (عدم تعقيب دشمن به تنهايى و تا راه دور) به سختى توبيخ و سرزنش مىكند. اين عمل غالب باعث مىشود تا ديگران نيز تنبيه شده و تخلّف نكنند و موجب پايين آمدن سطح تخلفات در بين رزمندگان مىشود.