٤. وارد آوردن ضربه‌هاى كارى به دشمن‌ نبرد روز نخست در عين الورده تا شب ادامه داشت و در سياهى شب نيروهاى دو طرف به استراحت و مداواى مجروحان و تقويت قوا و تدبير براى نبرد فردا پرداختند.
هشت هزار نيروى كمكى در صبحگاه روز دوّم از سوى عبيدالله بن زياد به فرماندهى ابن ذوالكلاع وارد عين الورده شدند و به نيروهاى شكست خورده شام پيوستند. جنگى سخت بين دو طرف درگرفت. تمام روز به نبرد مشغول بودند و فقط موقع نماز دست از جنگ كشيدند. رفاعه بن شدّاد (جانشين سوم سپاه توّابين) و دو نفر ديگر از سخنوران در طول نبرد و حتّى در شب و هنگام استراحت نيز به تقويت روحيه نيروها مشغول بودند. «١» توّابين در دو روز اوّل جنگ مردانه در برابر دشمن ايستادند و پيروزيهاى چشمگيرى به دست آوردند و برترى نيروها و ساز و برگ نظامى دشمن نتوانست ياران بااخلاص و باوفاى سليمان را از پاى درآورد، امّا در روز سوّم، نبرد به سود شاميان بود. صبحگاه روز سوّم، ده هزار نيروى كمكى به فرماندهى «ابن نمير» و «ادهم بن محرز باهلى»، از سوى عبيدالله بن زياد به عين الورده آمدند. نيروهاى توّابين، فقط از سواره نظام تشكيل شده بود، امّا دشمن از نيروهاى پياده و تيرانداز نيز برخوردار بود كه اين نيروها نقش بسزايى در پيروزى دشمن در روز سوّم نبرد داشتند. «٢» سپاه توّابين در محاصره دشمن قرار گرفت. «٣» توّابين كه از نبردهاى پيشين زخمى و خسته بودند، همچنان با دلاورى به رزم بى‌امان خود ادامه دادند. آتش‌