كرده‌ايم كه در راه وى از جان خود دريغ نكنيم و او نيز پيروزى را براى ما تعهد كرده است. «١» دهخدا مى‌گويد: شرطة الخميس، نامى است كه امير مؤمنان على (ع) به يكى از چهار طبقه شيعه خويش داد و آنان را شرطة الخميس از آن جهت گويند كه آن حضرت فرمود: چنان كه پيامبرى از پيامبران به اصحاب خود گفت: پيمان كنيد ومن با شما پيمان نكنم جز بر بهشت. من نيز با سيم و زر با شما پيمان نبندم، بلكه پيمان ما بر سر بهشت باشد. «٢» «خميس» همانطور كه مى‌دانيم به معنى «پن سرداران صدر اسلام(ج‌٨) ١٠٦ وفادارى زهير نسبت به امام حسين(ع)
ص : ١٠٦ ج» است. ابن اثير در اين مورد مى‌نويسد:
خميس يعنى لشكر، چون تقسيم لشكر در گذشته به پنج دسته (١- مقدمه ٢- ساق ٣- ميمنه ٤- ميسره ٥- قلب) بوده است، بنابراين به آن خميس گفته مى‌شد. «٣» زمانى كه گفته مى‌شود، فلان يار حضرت امير (ع) از شرطة الخميس است، عبارت ياد شده اين معنى را مى‌رساند كه وى از لشكريان آن حضرت است و بين او و على (ع) شرط مذكور (در گفتار اصبغ) به صورت پيمان در آمده است. «٤» بنابر آنچه گذشت، در مى‌يابيم كه افراد شرطة الخميس، رزمندگانى پيشتاز و جان بركف بودند كه در هر محل (اعم از شهر و خارج از آن) به وجود آنان نياز مى‌شد با آمادگى كامل در همان جا حضور مى‌يافتند و اراده استوارشان بر اين بود كه از جبهه نبرد باز نگردند مگر اينكه پيروز باشند.
در مقام و منزلت «شرطة الخميس» همين بس كه حضرت امير (ع) ضمن‌