مذهب زهير زهير قبل از پيوستن به امام حسين (ع)، مذهب عثمانى داشت، يعنى از طرفداران عثمان بود.
در سال ٦٠ ه. ق. مصادف با خروج و قيام امام حسين (ع) بر ضدّ يزيد، زهير براى حجّ به مكه آمد؛ به هنگام بازگشت، در بين راه به امام حسين (ع) برخورد كرد و با سخنان آن حضرت، از هوادارى عثمان دست بر داشت و به علويان پيوست، آنگاه با امام راهى كربلا شد. «١» نظرامامان و علما درباره زهير يكى از راههاى شناخت افراد، اين است كه ببينيم امامان و علماى اسلام درباره آنها چگونه قضاوت كرده‌اند. مانيز براى شناخت زهير اين راه را مى‌پيمائيم.
هنگامى كه زهير در روز عاشورا، بعد از جنگى تمام عيار، بر زمين افتاد، امام حسين عليه السلام بر بالين او حاضر شد و فرمود:
«لايُبَعِّدَنَّكَ اللَّهُ يا زُهَيْرُ وَ لَعَنَ اللَّهُ قاتِلَكَ لَعْنَ الَّذينَ مَسَخَهُمْ قِرَدَةً وَخَنازيرَ» «٢» اى زهير خدا تو را [از رحمت خود] دور نكند و خدا لعنت كند قاتل تورا همچون لعنت كسانى كه به بوزينگان و خوكان (مسخ) تبديل شدند.
در زيارت شهداى كربلا منسوب به امام زمان (عج) آمده است:
«السَّلامُ عَلى زُهَيْرِبْنِ قَيْنِ الْبَلِىِّ الْقائِلِ لِلْحُسَيْنِ وَ قَدْ أَذِنَ لَهُ فِى الْإِنْصِرافِ لا وَاللَّهِ لا يَكُونُ ذلِكَ أَبَداً أَتْرُكُ ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ‌