ماهنامه موعود
(١)
شماره نود و هشتم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
براى او كه عالى ترين است
٤ ص
(٤)
وامّا بعد !
٥ ص
(٥)
خوش آمد گل
٦ ص
(٦)
يا مقلب القلوب
٦ ص
(٧)
تحويل آب و آينه
٦ ص
(٨)
غزل انتظار
٦ ص
(٩)
اى مهربان
٦ ص
(١٠)
باران عشق
٧ ص
(١١)
بشارت
٧ ص
(١٢)
دور فرمانروايى عشق است
٧ ص
(١٣)
گزيده اى از اخبار جهان اسلام
٨ ص
(١٤)
مصر
٨ ص
(١٥)
قرضاوى در خطبه هاى نماز جمعه دوحه سران عرب به جاى خدا، سلطنت را مى پرستند
٨ ص
(١٦)
بوسنى
٨ ص
(١٧)
انديشمند بوسنيايى صداى اسلام را هيچ كس نمى تواند خاموش كند
٨ ص
(١٨)
پاراچنار پاكستان
٨ ص
(١٩)
پيام آيت الله وحيد خراسانى خوشا به حال مردم پاراچنار
٨ ص
(٢٠)
عربستان
٨ ص
(٢١)
تظاهرات مسالمت آميز شيعيان عربستان
٨ ص
(٢٢)
نشانه هاى پايان
٩ ص
(٢٣)
هشدار در مورد قحطى جهانى
٩ ص
(٢٤)
دانشمندان نسبت به پيامدهاى گرم شدن زمين براى اقيانوس ها هشدار دادند
٩ ص
(٢٥)
آسيا، بستر فجايع طبيعى در قرن جديد
٩ ص
(٢٦)
اكثر كشورها در سال 2008 با بحران هويت و خودكشى جوانان و نوجوانان مواجه بوده اند
٩ ص
(٢٧)
در آرزوى عدالت
١٠ ص
(٢٨)
توصيه هاى امام زمان (ع) به خواندن صحيفه سجّاديه
١٣ ص
(٢٩)
شام در گذر تاريخ
١٤ ص
(٣٠)
در سيرت پادشاهان
١٩ ص
(٣١)
اردن؛ ديروز، امروز و آخرالزمان
٢٠ ص
(٣٢)
جايگاه اردن در تحولات آخرالزمان
٢٠ ص
(٣٣)
موقعيت اردن
٢١ ص
(٣٤)
استان هاى اردن
٢١ ص
(٣٥)
طيف هاى جمعيتى اردن
٢٢ ص
(٣٦)
مذاهب در اردن
٢٣ ص
(٣٧)
ورود اسلام به اردن
٢٣ ص
(٣٨)
احزاب و گروه هاى اردن
٢٣ ص
(٣٩)
فرهنگ و اجتماع
٢٤ ص
(٤٠)
اوضاع اقتصادى
٢٤ ص
(٤١)
تاريخ مختصر اردن
٢٤ ص
(٤٢)
سياست اردن
٢٤ ص
(٤٣)
معرفت حيوانات
٢٥ ص
(٤٤)
حَمْص
٢٦ ص
(٤٥)
گفته و ناگفته ها درباره سفيانى
٢٨ ص
(٤٦)
1 سفيانى كيست؟
٢٨ ص
(٤٧)
2 سرآغاز شورش
٢٨ ص
(٤٨)
3 قرقيسيا
٢٩ ص
(٤٩)
4 جنايات عراق
٣٠ ص
(٥٠)
5 حمله به ايران و عربستان
٣٠ ص
(٥١)
6 عقب نشينى تا افول و شكست
٣٠ ص
(٥٢)
7 سفيانى و امروز
٣١ ص
(٥٣)
لبخند يوسف
٣٢ ص
(٥٤)
بنى كلب و يارى سفيانى
٣٣ ص
(٥٥)
تاريخچه بنى كلب
٣٤ ص
(٥٦)
ما هم ظالميم
٣٤ ص
(٥٧)
رسول يار
٣٦ ص
(٥٨)
ميهمان ماه
٣٨ ص
(٥٩)
فهرست آثار منتشر شده محمدجواد غفورزاده «شفق»
٣٩ ص
(٦٠)
بهشت موعود
٣٩ ص
(٦١)
چكاد ظهور
٣٩ ص
(٦٢)
خيمه سبز
٣٩ ص
(٦٣)
شب هاى انتظار
٣٩ ص
(٦٤)
تروريسم سياسى
٤٠ ص
(٦٥)
كميته مجازات
٤١ ص
(٦٦)
جريان هاى شبه مذهبى در ايران پس از صفويه
٤٣ ص
(٦٧)
من براى امامت اهليت ندارم
٤٥ ص
(٦٨)
مدعيان دروغين در مصر و يمن
٤٧ ص
(٦٩)
شايعه تولد مهدى (عج) در مصر (2003 م)
٤٧ ص
(٧٠)
مدعى مهدويت در مصر (2004 م)
٤٧ ص
(٧١)
مدعى مهدويّت در يمن (2004 م)
٤٨ ص
(٧٢)
وادى يابس
٥٠ ص
(٧٣)
تصوير اسلام و مسلمانان در كتب درسى رژيم صهيونيستى
٥١ ص
(٧٤)
تجزيه و تحليل محتوا
٥١ ص
(٧٥)
اوّل بعد اسلامى
٥٢ ص
(٧٦)
حجامت در طب اسلامى
٥٥ ص
(٧٧)
انواع (مواضع) حجامت
٥٥ ص
(٧٨)
اثر درمانى حجامت
٥٦ ص
(٧٩)
برترى حجامت بر ساير روش هاى درمانى
٥٧ ص
(٨٠)
باغ صاحبيّه
٥٨ ص
(٨١)
ملّا محمّد باقر بهبهانى
٥٨ ص
(٨٢)
اشك ريزان (الدّمعة الساكبة)
٥٩ ص
(٨٣)
سيّد اسدالله شفتى اصفهانى
٥٩ ص
(٨٤)
كرامتى از مرحوم شفتى اصفهانى
٥٩ ص
(٨٥)
باغ صاحبيّه
٦٠ ص
(٨٦)
شفاى فرزند به عنايت امام عصر (ع)
٦١ ص
(٨٧)
مناجات الرّاغبين
٦١ ص
(٨٨)
پرسش شما پاسخ موعود
٦٢ ص
(٨٩)
يك نمونه واقعى
٦٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٣ - اوّل بعد اسلامى

مى‌دانند و در مورد معجزه معراج پيامبر و اسراء مى‌گويند: «آن، افسانه و خرافاتى بيش نيست كه اسلام و پيامبرش آن را به وجود آورده‌اند و مسلمانان به اين دليل آن را باور دارند كه محمد خود، آن را براى خانواده و يارانش تعريف كرده است». برخى از اين كتاب‌ها حاوى تصاويرى از پيامبر اسلام، حضرت محمد (ص) در جايگاه‌هاى مختلف است كه شايسته شأن پيامبرى نيست و به هيچ وجه به عقايد و احساسات مسلمانان احترام نگذاشته‌اند. ٨

برخى از اين كتاب‌ها به ذكر برخى عادات و خصال براى پيامبر مى‌پردازند كه حاوى صفات منفى است و پيامبر را شخصى كه در بيدارى غرق خواب است، و شخصيتى جنگجو و مخترع دين اسلام، توصيف مى‌كنند و به گونه‌اى ايشان را به تصوير مى‌كشند كه گويى ايشان به دور از فروتنى، تسامح، بخشش، پارسايى و ساده‌زيستى بوده؛ صفاتى كه ايشان و ديگر پيامبران با آن شناخته مى‌شدند. ٩

برخى از اين كتاب‌ها تلاش مى‌كنند جايگاه پيامبر اسلام (ص) را به عنوان يك پيامبر پايين بياورند و ايشان را به گونه‌اى به تصوير مى‌كشند كه گويى دعوت ايشان دنيوى بوده نه دينى. برخى از اين كتاب‌ها، اينگونه بيان مى‌كنند كه پيامبر با خلفا همانند كسانى شبيه به كارمندان يك سيستم حكومتى كه مقام نماينده يا كارگزار، رئيس دارند، برخورد مى‌كرد و البته اين نكته به طور كامل عارى از حقيقت است.

با تجزيه و تحليل اين متون همچنين مشاهده مى‌شود كه اين كتاب‌ها قصد دارند ذهنيت و تفكر دانش‌آموزان يهودى را به سمت و سوى خاصى بكشانند و به آنها موضع‌گيرى خاصى را القاء كنند و آن تثبيت واقعيتى است كه يهوديان از آغاز برانگيخته شدن پيامبر، آن را به عمل درآوردند و آن واقعيت چيزى جز، به رسميت نشناختن محمد (ص) به عنوان پيامبر و فرستاده خداوند نبود و آنها مى‌خواستند بگويند دين اسلام، چيزى جز انديشه‌ها و مفاهيمى كه محمد از يهوديان و مسيحيان گرفته نيست، آنها مى‌گفتند محمد آن مفاهيم را از آنان گرفته و به صورتى كه عرب‌ها آن را بفهمند، براى آنان بيان كرده است. ١٠ اين كتاب‌ها، فراموش كرده‌اند كه قرآن تصديق كننده تورات و انجيل است.

٣. نگرش آنها به قرآن: مطالعه و بررسى كتاب‌هاى درسى رژيم صهيونيستى نشان داد كه مؤلفان قصد القاى مفهوم مقدس نبودن قرآن كريم به دانش‌آموزان را دارند. اين كتاب‌ها، قرآن را ساخته و پرداخته و بافته ذهن محمد (ص) مى‌داند و مى‌گويند بيشتر مطالب قرآن در كتاب‌هاى دينى يهوديان آمده است. برخى از اين كتاب‌ها زبان قرآن را همان زبان تورات مى‌دانند و مى‌گويند قرآن برگرفته از تورات است. قرآن كريم- بنابر گمان برخى از كتاب‌هاى درسى رژيم صهيونيستى- كتابى است كه حاوى تعدادى پيش‌بينى و پيشگويى در مورد آينده است. در چارچوب اين تصور نادرست، برخى از اين كتاب‌ها اشاره مى‌كنند كه محمد قرآن را از آسمان پس از معراج رفتن و در حادثه اسراء، فرود آورده است. محمد از قدس به آسمان عروج كرد و قرآن را از آنجا نازل كرد. آنها با اين مطالب، مى‌خواهند اين حقيقت را كه قرآن با وحى الهى بر پيامبر فرو فرستاده شده، انكار كنند. برخى از كتاب‌هاى درسى رژيم صهيونيستى، براى بيان عناصر تشكيل‌دهنده دين اسلام و كلمات و عبارات اسلامى، از عبارات و كلمات دينى يهودى استفاده مى‌كنند: آنها قرآن را تورات محمد به شمار مى‌آورند و احاديث نبوى و سنت را تورات شفاهى مى‌دانند كه قرآن را كامل مى‌كند. اين در حالى است كه اسلام، اصل آزادى اديان را محترم مى‌شمارد و دين يهوديت و مسيحيت را تصديق مى‌كند و آن را آسمانى و الهى مى‌داند. امّا آنها به هيچ وجه عقايد و احساسات مسلمانان احترام نمى‌گذارند. ١١

٤. اصول دين اسلام: با تجزيه و تحليل كتاب‌هاى درسى آموزش عمومى و مدارس دينى رژيم صهيونيستى به اين نتيجه مى‌رسيم كه اين كتاب‌ها در پى بد و نادرست جلوه دادن آداب و مناسك اسلامى در حال حاضر هستند و آن آداب و مراسم را عادت بت‌پرستى كهن مى‌دانند كه پيامبر با اندك تغييراتى، آن را به صورت كنونى درآورده است. بنابر گمان اين كتاب‌ها، اصول دين اسلام را پيروان اين دين تعيين كرده‌اند و از جانب خداوند مشخص و تعيين نشده است. اين كتاب‌ها باورهاى دين يهودى را با باورها و اعتقادات دين اسلام با طرح اين شبهه كه پيامبر از يهوديان، مسيحيان در طى سفرهايش تأثير پذيرفته است، خلط كرده‌اند. ١٢ اين كتاب‌ها، آيات قرآنى مربوط به اصول دين اسلام را ناديده گرفته‌اند.

اين كتاب‌ها، سعى مى‌كنند دين اسلام را نسخه تغيير و تعديل يافته دين يهوديت و آداب و مراسم آن را برگرفته از تورات بدانند و مى‌گويند: محمد تلاش طاقت‌فرسايى براى مطابقت دادن دين خود با دين يهوديت و همسو كردن با آن انجام داده است. از نظر آنها محمد (ص) به پيروانش دستور داده روزه روز بخشش يهوديان را بگيرند و به سوى قدس نماز بخوانند و زمانى كه او با مقاومت يهوديان در مقابل دين او مواجه شد، دست از تقليد آداب و مناسك دين يهودى برداشت و به پيروانش دستور داد ماه رمضان را روزه بگيرند و در آن ماه، نماز زيادى بخوانند و بسيار صدقه بدهند و سه روز پس از پايان ماه جشن بگيرند، اين در حالى است كه عيد فطر تنها يك روز است. اين كتاب‌ها تصور مى‌كنند هدف از اين كار، پوشاندن لغزش‌ها، خطاها و گناهانى است كه در اين ماه مردم مرتكب آن شده‌اند. ١٢ البته اين سخنان با اجماع نظر دانشمندان مسلمان در مورد روزه ماه رمضان منافات دارد، زيرا دانشمندان و علماى مسلمان. ماه رمضان را يك عبادت دينى و روحى مى‌دانند كه در آن با مستمندان و تهيدستان اعلام همبستگى مى‌كنند. اين كتاب‌ها تصور مى‌كنند كه محمد به پيروانش دستور داده تا زمان نماز پايان هفته را از روز شنبه به روز جمعه، تغيير دهند. اين كتاب‌ها، همچنين حاوى اطلاعات نادرستى از حج است. از جمله اينكه قربانى كشتن، مراسمى است كه با آن مراسم حج پايان مى‌يابد. اين كتاب‌ها بيان مى‌كنند كه محمد يك متن دينى جديد آماده كرد كه با اين عقيده جديد همسو است و لغو يك عادت قديمى مانند حج براى او بسيار دشوار بود، عادتى كه در جاى جاى شبه جزيره عربستان رايج بود و مردم در زمان بت‌پرستى آن را انجام مى‌دادند. به همين دليل بود كه آن مراسم قديمى بت‌پرستى (حج) تغييرى نكرد، هرچند مراسم‌