دستت بينداز و در تنور بنشين» راوى گفت هارون نعلين را از دست انداخت و در تنور نشست و حضرت رو به مرد خراسانى كرد و شروع نمود با او حديث خراسان گفتن مانند كسى كه آن را مشاهده مى كند.

سپس فرمودند: اى خراسانى، برخيز و نظر كن به داخل تنور.

گفت: برخاستم و در تنور نظر كردم ديدم هارون را كه چهار زانو نشسته آنگاه از تنور بيرون آمد و برما سلام كرد.

حضرت فرمودند: در خراسان چند نفر مثل اين مرد هست؟ گفت: به خدا قسم يك نفر نيست.

فرمودند: ما خروج نمى كنيم در زمانى كه نمى بينى در آن پنج نفر كه ياور ما باشند، ما داناتريم به وقت خروج.[١]

نشانه هاى ديگر اهل يقين‌

بايد آثار يقين به امور اعتقاديه از او آشكار شود و صدق يقين او دانسته گردد.

١. اعتقاد به توحيد افعالى‌

از جمله نشانه هاى اهل يقين، اعتقاد به توحيد افعالى است؛ يعنى يقين داشته باشد كه تمام اجزاء جهان آفرينش چنانكه اصل هستى آنها از خداست، آثار و خواص موجود آنها هم از خداست مانند سردى و ترى آب و گرمى و خشكى آتش و روشنايى و حرارت نور آفتاب و همچنين آثار ساير مركبات.

بلكه افعال اختيارى بشر هم چون متوقف بر اذن و خواست و قضاى الهى است از اين جهت مستند به خدا است يعنى چنان كه برگ از درخت بدون اذن و مشيت و علم الهى نخواهد افتاد همچنين كلمه اى از دهان انسان بدون علم و اذن خداوند بيرون نمى آيد.

در اينجا بايد متذكر شد كه لازم است يقين صادق به اين توحيد پيدا شود كه در صدها آيه از قرآن مجيد به آن امر شده است و اگر كسى براستى توحيد افعالى را دانست و دلش به نور يقين به آن روشن شد، توكّلش بر خدا خواهد شد و بس- در برابر قضاى پروردگارش راضى و تسليم و به بركت آن نور، از شر خشم و حقد و حسد و بد خلقى محفوظ و در برابرش از نعمت آسايش و دوستى و حسن خلق بهره مند مى گردد.

٢. اعتقاد به رازقيت خداوند

از آن جمله است يقين به اين كه خداوند روزى بندگان را برعهده گرفته است چنان كه فرموده: «نيست جنبنده اى مگر اين كه روزيش برعهده خداوند است».[٢]

بايد يقين داشته باشد كه روزى مقدرّش به او خواهد رسيد و هيچ آفريده اى جلو آن را نتواند بگيرد اگر اين يقين صادق شد يعنى به راستى دلش به نور يقين روشن گرديده است.

پى نوشت ها:

[١]. سوره توبه، آيه ١٢٠

[٢]. به كتاب (حقائقى از قرآن) تأليف آيت الله دستغيب‌

[٣]. براى آشنا شدن به سند و تواتر اين حديث به كتاب غايةالمرام سيد هاشم بحرانى مراجعه شود.

[٤]. سوره سباء، آيه ٤٨.

[٥]. سوره نساء، آيه ٦٩.

[٦]. منتهى الامال، ج ٢، حالات اصحاب حضرت صادق (ع).

[٧]. سوره كهف، آيه ٢٨.

[٨]. الفقيه،

[٩]. كنر كراجكى،

[١٠]. الغرر،

[١١]. به روايات وارده در فضيلت حضور نزد عالم مراجعه شود.

[١٢]. اختصاص مفيد

[١٣]. اصول كافى، باب مجالسة العلما، ح ٣.

[١٤]. اصول كافى، باب مجالسة العلما، ح ٥.

[١٥]. اصول كافى، كتاب الحجة، ح ١٤.

[١٦]. اصول كافى، باب من تجب مصادقته و مصاحبته، ص ١٠٤.

[١٧]. سفينة البحار لغة حب‌

[١٨]. سفينة البحار لغة حب‌

[١٩]. اصول كافى، باب قلة عدد المؤمنين.

[٢٠]. كافى، باب فضل الايمان على الاسلام و فضل اليقين على الايمان، ح ٤.

[٢١]. كافى، كتاب الايمان و الكفر باب قلة عدد المومنين، ح ٧.

[٢٢]. كافى، كتاب الايمان و الكفر باب قلة عدد المومنين.

[٢٣]. منتهى الامال، ج ٢، معجزات حضرت صادق (ع).

[٢٤]. سوره هود، آيه ٦.