ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٨ - اقسام هدايت

امامت بر قلّه معنويت‌

سخنرانى آيت‌الله سيّد محمّد ضياءآبادى‌

وَ إِذِ ابْتَلى‌ إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ؛[١]

بياد آور آن هنگامى را كه خداى ابراهيم او را با وسايل گوناگونى مورد آزمايش قرار داد و او به خوبى از عهده آزمايش برآمد. خدا به او فرمود: من تو را امام مردم قرار دادم. [ابراهيم (ع)] عرض كرد: از ذرّيّه من نيز! خدا فرمود: عهد و پيمان من به ستمكاران نمى رسد.

مقام امامت رفيع ترين مقام معنوى‌

اين آيه شريفه از جمله آياتى است كه در مسئله «امامت» مورد استدلال قرار گرفته؛ هم از جهت اثبات لزوم امام در ميان بشر و هم از جهت اثبات عصمت براى امام؛ و نشان مى دهد عالى ترين و رفيع ترين مقام از مقامات معنوى كه نصيب برخى از اولياى خدا مى شود، مقام امامت است كه پس از طىّ مراحل متعدّد از مقامات معنوى، شايستگى نيل به آن مقام را پيدا مى كند و هادى الى الله مى شوند.

اقسام هدايت‌

هدايت دو قسم است:

١. ارائةالطّريق؛ يعنى: راهنمايى كردن و راه را نشان دادن. ٢. ايصال به مطلوب؛ يعنى: به مقصد رساندن. راه نشان دادن، غير از به مقصد رساندن است! از باب مثال شما در خيابان در اتومبيل خود نشسته ايد. كسى مى آيد و از شما آدرس منزلى را مى پرسد. شما راهنمايى مى كنيد و مى گوييد: تا انتهاى اين خيابان برو. بعد دست راست اولين كوچه و سومين خانه است. اين ارائةالطريق و راهنمايى كردن است. اما اگر او را در ماشين خود نشانديد و برديد و به مقصد رسانديد؛ اين «ايصال به مطلوب» است. مقام نبوت مقام ارائةالطريق است كه با ابلاغ احكام آسمانى دين، راه حركت به سوى خدا را نشان بندگان خدا مى دهد اما مقام امامت مقام ايصال به مطلوب است كه جان و روح‌