فيلم قدمگاه ابعاد مختلفى دارد، يك بخش آن باز مى گردد به قصه ملودرام كه براى خودش جذابيت دارد، هنگامى كه فيلم را در كسوت تماشاچى، نه كارگردان، ديدم آن بخشى كه هويت يابى فرد بود برايم جذاب بود، زيرا مخدوش بودن هويت، شامل بسيارى از انسان هاى عصر غيبت مى شود چون جريانى به اتفاق آدم هاى بى تقصير يا كم تقصير در پديد آمدن بى هويتى انسان ها شريك هستند لذا در اين فيلم رايحه اى از وجود امام عصر (ع) به عنوان ناجى بشريت خسته از دود و آهن مشاهده مى شود.

\* آقاى عسگرپور چه شد كه به سراغ اين سوژه رفتيد؟

زمانى كه اين كار از طرف آقاى تخت كيشان كه تهيه كننده اين فيلم بود، ارائه شد، فيلم نامه كامل آن وجود نداشت و اسم آن نيز «براى ديگرى بود» و از ميان چند فيلم نامه كه پيشنهاد شده بود، من اين فيلم را براى ساختن انتخاب كردم دليل آن نيز اين بود كه سال ها دغدغه ذهنى من اين بود كه چرا در سينماى ما به اين موضوع پرداخته نمى شود. كشور ما لقب امام زمانى دارد و ملت ما شيفته حضرت مهدى (عج) هستند و با اين فرهنگ دائماً بايد تماس داشته باشد، ولى حجم كارهايى كه در اين مورد ارائه شده بسيار كم است. من صرفاً از اين منظر به قصه نگاه نكردم كه بخواهم فاتح يا كاشف اين مقوله باشم بلكه مثل همه آدم هايى كه دل مشغولى آنها بحث «آخرالزمان» و «حضرت مهدى (عج)» است، سؤالم اين بوده كه وجود مقدس ايشان چه زمانى ظهور مى كند و اين غيبت كى پايان مى پذيرد و حكومت جهانى چه زمانى برپا خواهد شد؟

شايد بخشى از ناراحتى اى كه عموم مردم دنيا نسبت به حكومت ها دارند ناشى از همين مسئله باشد، يعنى اگر ريشه يابى كنيم، به همين هويت مخدوش شده برخواهيم خورد و من روى اين مسئله تأكيد دارم.

در فيلم نامه اشكالات دراماتيك وجود داشت و اين امر باعث شد چند بار فيلم نامه بازنويسى شود.

\* فكر مى كنيد فيلمى كه ساخته ايد چه ميزان نظر اوليه شما را تأمين كرده است؟

من هرچه در چنته داشتم عرضه كردم. آقاى تخت كيشان هم به عنوان تهيه كننده، هر امكاناتى كه لازم داشتيم فراهم كرد تا آنچه در ذهن بنده بود به تصوير كشيده شود و همه افراد گروه نيز هم دل بودند؛ به همين لحاظ كار با سرعت پيش رفت، لذا آنچه من در عرصه فيلم سازى مى دانستم همين بود، نكته ديگر اينكه اگر يك بار ديگر بخواهم همين فليم را بسازم، نمى دانم چه اتفاقى خواهد افتاد، چون ايمان دارم بعضى لحظات آن قابل تكرار نيست؛ زيرا در آن ايام يك حس خاصى به وجود آمده بود و گمان نمى كنم ديگر بار تكرار شود.

\* به عنوان يك هنرمند و فيلم ساز مسلمان چه نگرشى درباره «مهدويت» و ارائه اثر هنرى در اين زمينه داريد؟

جا دارد اين نكته را اينجا بگويم كه اگر تا پانزده سال پيش نسبت به اين موضوع مى خواستم فكر كنم و واكنش نشان بدهم و حتى بنويسم و ارائه و منتشر كنم مقدارى احتياط مى كردم و ملاحظاتى را در نظر مى گرفتم؛ زيرا در آن ايام، علوم، گستره امروزى را نداشت و سؤالاتى كه مطرح مى شد شك و شبهه به دنبال خود داشت، اين كه طول عمر حضرت، چقدر است؟ مختصات ظهور چگونه است؟ چگونه مى خواهد حكومت جهانى تشكيل دهد؟ و چگونه نداى ايشان تمام جهان را فرا خواهد گرفت؟ و ... اما بخش عمده اين سؤالات را علوم چند سال اخير پاسخ داده است. به نظر مى آيد حتى هنرمندانى كه اعتقادى نسبى به اين موضوع دارند به راحتى مى توانند وارد اين مقوله شده و اثرى را ارائه دهند. اگر تا چند سال پيش ترس و لرز وجود داشت كه چگونه از اين دالان پرخطر مى توان عبور كرد، ولى امروز بخش مهمى از خطرات و نگرانى ها از ميان رفته است؛ به همين دليل ذهن مردم دنيا آمادگى كامل پيدا كرده است و اين آمادگى در جاى جاى دنيا به وجود آمده است و ادامه دارد.

بخشى از اروپا و آمريكا كه بعيد به نظر مى رسيد اين واقعيت ها را به راحتى بپذيرند اكنون دچار تحول شده اند زيرا شرايط تغيير كرده است. بنابراين نتيجه مى گيريم آمادگى ظهور و نياز به آن مصلح كل احساس مى شود. از طرفى در داخل كشور، بعضى از سياست گذاران فرهنگى و برخى هنرمندان نسبت به اين موقعيت كم توجه هستند و غافل از اين هستند، كه شرايط جديدى در دنيا به وجود آمده است، هنگامى كه طرح ساخت فيلم قدمگاه مطرح شد بعضى از دوستان كه فيلم نامه را مطالعه كرده بودند نسبت به ساخت آن با شك و ترديد نگاه مى كردند زيرا براى اولين بار بود كه در فيلمى از امام زمان (عج) به صراحت ياد مى شود و سايه آن حضرت بر كليات فيلم حاكم است، ولى پس از ساخت و اكران فيلم من متوجه شدم اين امر ناشى از ابهاماتى است كه پيرامون حضرت حجت (عج) در