مكيال المكارم فى فوائد الدعاء للقائم يكى از كتابهاى ارزشمند شيعه، نوشته آيت اللّه سيدمحمد تقى موسوى اصفهانى (١٣٤٨- ١٣٠١ ق) است كه به قصد اداء حق حضرت بقية اللّه- كه حقش بر گردن ما افزون تر از همه مردم است و احسانش بيشتر و بهتر از همه شامل حال خلق مى شود و نعمتها و منتها بر ما دارد- به رشته تحرير درآمده است.

اصل كتاب به زبان عربى است و مؤلف در مقدمه مى نويسد:

چون ما نمى توانيم حقوق آن حضرت را ادا نماييم و شكر وجود و فيوضاتش را آنطور كه شايسته است به جا آوريم بر ما واجب است آن مقدار از اداى حقوق آن حضرت را كه از دستمان ساخته است انجام دهيم ... بهترين امور در زمان غيبت آن حضرت، انتظار فرج آن بزرگوار و دعا كردن براى تعجيل فرج او و اهتمام به آنچه مايه خشنودى آن جناب و مقرب شدن در آستان اوست مى باشد. در باب هشتم كتاب ابواب الجنات فى آداب الجمعات هشتاد و چند فايده از فوائد دنيوى و اخروى دعا كردن براى فرج آن حضرت را ذكر كردم؛ سپس به فكر افتادم كتاب جداگانه اى در اين باره بنگارم كه آن فوائد را دربرگيرد و به نظم جالبى آن را به رشته تحرير درآورم؛ ولى حوادث زمان و رويدادهاى دوران و ناراحتيهاى پى در پى مانع از انجام كار شد تا اين كه كسى را در خواب ديدم كه با قلم و سخن نتوان او را توصيف نمود؛ يعنى مولى و حبيب دل شكسته ام و امامى كه در انتظارش هستيم. او را در خواب ديدم كه با بيانى روح انگيز چنين فرمود: «اين كتاب را بنويس و عربى هم بنويس و نام آن را بگذار مكيال المكارم فى فوائد الدعاء للقائم». همچون تشنه اى از خواب بيدار و در پى اطاعت امرش شدم ولى توفيق ياريم نكرد تا اين كه در سال ١٣٣٠ ق به مكه معظمه سفر كردم و چون آنجا را وبا گرفت با خداوند، عزّوجلّ، عهد بستم كه هرگاه مرا از مهلكه نجات دهد و بازگشتم را به سوى وطن آسان گرداند تأليف اين كتاب را شروع كنم.

و به اين ترتيب مؤلف وفاى به عهد نمود و كتابى «بهشتى، بالابلند و عالى مرتبه كه ثمراتش در دسترس و نزديك به فهم است» در اختيار دوستداران حضرت مهدى (ع) قرار داد تا مايه تذكر متذكران و عمل عاملان شود.

بخش اول كتاب اختصاص دارد به شناخت امام زمان (ع) از طريق دلايل عقلى و نقلى كه مؤلف نقل حديث‌