هجرى با مردم زندگى مى كند، تا هر وقت كه خدا بخواهد. پس بايد اين مطلب را با دليل ثابت كند؛ يعنى معجزه داشته باشد، چنانكه آصف بن برخيا، وزير سليمان، معجزه نشان داد، در حالى كه پيامبر نبود. وى تحت ملكه سبا را در كم تر از چشم برهم زدنى حاضر كرد. در آيات ٣٨- ٤٠ سوره نمل آمده است:

سليمان گفت: اى بزرگان! كدام يك از شما، تخت او را براى من مى آورد، پيش از آن كه به حال تسليم نزد مى آيند؟

عفريتى از جن گفت: من آن را نزد تو مى آورم، پيش از آن كه از مجلست برخيزى و من نسبت به اين امر توانا و امينم.

اما كسى كه دانشى از كتاب [آسمانى‌] داشت، گفت: پيش از آن كه چشم برهم زنى، آن را نزد تو خواهم آورد!

هنگامى كه سليمان، تخت را نزد خود ثابت و پابرجا ديد، گفت: اين از فضل پروردگار است تا مرا آزمايش كند كه آيا شكر او را به جا مى آورم يا كفران مى كنم و هر كسى شكر كند، به نفع خود شكر مى كند و هر كس كفران كند [به زيان خويش نموده است؛ كه‌] پروردگار من غنى و كريم است!.

طريق ديگر اثبات امام مهدى (ع) اين است كه راههاى عادى را به كار گيرد كه نشان دهنده عمر بسيار وى و هويتش باشد. مثلًا به اهالى لندن بگويد: در قرن دهم ميلادى، از كشورشان عبور كرده و نامه اى را به خط خود بر پوست آهو در فلان منطقه نهاده كه در آن زمان كتابخانه شهر بوده است، اما بر اثر عوامل مختلف، كتابخانه از بين رفته است. سپس به انگليسيها بگويد: مى توانيد چند متر بكنيد تا بر كتابخانه از بين رفته، دست يابيد كه در آن اسناد قابل قبولى است. مى توانيد فلان پرونده را باز كنيد و نامه مرا بيابيد و اين، نسخه دوم آن است.

همين كار را با روسها و ايرانيها و چينيها و ديگران كه در زمان ظهورش زنده اند، مى تواند انجام دهد. مى بايست درخواست وى نشان دهنده درايت و آگاهى اش از حلقه هاى گمشده مهم براى هر كشورى باشد، تا اهالى را به فعاليت و كنكاش براى كشف حقيقت وادارد. مى بايست از موضع و موقعيتى قوى و برتر، خواسته اش را مطرح كند، كمى پيش از آن كه در ظهور دولتش موفق شود، تا ادعا و درخواستش، به عنوان رئيس دولتى باشد كه داعيه دارد و توانمند است و تحرك مى آفريند و شگفتيهاى بسيار دارد. اگر در سال ١٤٥٥ هجرى برابر با ٢٠٣٤ ميلادى ظهور كند و ادعا نمايد محمد بن حسن عسكرى است و عمرش ١٢٠٠ سال است، در حالى كه سى ساله به نظر مى رسد، مسلما سياستمداران آن زمان خواهند پنداشت ديوانه است، اما وقتى ادعا و درخواستش را بشنوند و ببينند وى هزينه كنكاش و پيامدهاى جنجال برانگيز را مى پردازد و دانشمندان هر كشور، نتايج را ارزيابى خواهند كرد، هر كه موافق ادعاى وى است، با او همراه خواهد شد و ديگران به آزمايش و كنكاش دست خواهند زد.

ويژگيهاى دولت مهدى (ع)

دولت مهدى- كه انتظار آن مى رود- بدان معنا نيست كه اسلام معطل بماند، تا پس از ظهور مهدى، دولت اسلامى برپا شود، بلكه به معناى ايجاد دولت خاصى است كه نمونه كوچك آن، دولت و ملك سليمان بود. ملك و حكومت سليمان، با نيروهاى جن و باد و حيوانات و نيز انسانهاى مؤمن، پشتيبانى مى شد. مزيت دولت مهدى بر دولت سليمان، اين است كه بر تمامى زمين حكم مى راند و دولتى پس از آن نيست و به قيامت صغرا متصل است، سپس زندگى بر كره خاكى پايان مى پذيرد. قرآن به قيامت صغرى در آخرالزمان در آيات ٨٢- ٨٨ سوره نمل اشاره كرده است:

و هنگامى كه وقت مشخص و حادثه موعود رخ نمايد جنبنده اى‌[١] بنده اى را از زمين براى آنها خارج مى كنيم كه با آنها تكلم مى كند [و مى گويد:] مردم به آيات ما ايمان نمى آورند.[٢]

[و به خاطر آور] روزى را كه ما از هر امتى، گروهى را از كسانى كه آيات ما را تكذيب مى كردند، محشور مى كنيم و آنها را نگه مى داريم تا به يكديگر ملحق شوند!

تا زمانى كه [به پاى حساب‌] مى آيند، [خدا به آنان‌] مى گويد: آيا آيات مرا تكذيب كرديد و در صدد تحقيق برنيامديد؟ شما چه اعمالى انجام مى داديد؟!

در اين هنگام، فرمان عذاب به خاطر ظلمشان بر آنها واقع مى شود و آنها سخنى ندارند كه بگويند.

آيا نديديد كه ما شب را براى آرامش آنها قرار داديم و روز را روشنى بخش؟! در اين امور، نشانه هاى روشنى است براى كسانى كه ايمان مى آورند [و آماده قبول حق اند].

[و به خاطر آورند] روزى را كه در صور دميده مى شود[٣] و تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، در وحشت فرو مى روند، جز كسانى كه خدا خواسته است و همگى با خضوع در پيشگاه‌