ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٠ - ديوانه عشق تو

مستم و ديوانه و شيدائيم‌

مست گل و لاله زهرائيم‌

آن گل زهرا كه جهان مست اوست‌

چرخه اقليم جهان دست اوست‌

روشنى ماه بُوَد چهره اش‌

ظلمت شبها بود از طرّه اش‌

عطر بهاران همه از موى اوست‌

شيفتگان شيفته روى اوست‌

نيست به گلزار جهان خوب تر

چون گلِ زهرا گلِ محبوب تر

اين گل طاها كه گل سرمد است‌

چهره ماهش چو رخ احمد است‌

زنده جهان از دم عيسايى اش‌

دست خدايى يد بيضايى اش‌

خاتم شاهىّ جهان دريدش‌

هر چه كند حكم همان آيدش‌

قبله عشّاق بود خال او

سلطنت و مُلك جهان مال او

مى كند اعجاز چو پيغمبرى‌

بر همگان مى كند او رهبرى‌

مى شكند هر چه صنم باشد او

بر صف اشرار جهان تازد او ب‌

شكند او گردن فرعونيان‌

خوار نمايد رخ نمروديان‌

مى سترد اشك ز بيچارگان‌

يار شود بر دل غمخوارگان‌