موضوع تشرف خدمت حضرت صاحب الامر (ع) از موضوعاتى است كه درباره آن بحث و گفت وگوهاى فراوانى شده و موافقان و مخالفان مطالب بسيارى را در اين زمينه مطرح ساخته اند. در مقاله حاضر نويسنده پس از بررسى اجمالى امكان تشرف و اينكه از نظر عقلى مانعى براى تحقق اين موضوع وجود ندارد، به بررسى مقتضى تشرف پرداخته و بيان مى دارد كه به دليل فوايد و آثار ارزشمندى كه بر تشرف مترتب است، لطف الهى اقتضا مى كند كه راه وصول به تشرف در دوران غيبت كبرا براى بندگان باز باشد.

امكان تشرف‌

يكى از صدها موضوع و مطالب متنوعى كه در رابطه با ولىّ دوران حضرت صاحب العصر والزمان، ارواحنا فداه، مطرح است، موضوع تشرف به آستان مبارك ايشان و نيل به شرف لقاى آن حضرت در دوران غيبت كبرا است.

اصل موضوع تشرف فى الجمله امتناع عقلى ندارد و مستلزم محالى نيست. ديدار با امام غايب، در موارد استثنايى و احيانى، امرى ممكن است؛ چنان كه در جهانِ ماده، اجسام و عناصرى كه براى توده مردم نامريى است براى افرادى مخصوص، در تحت شرايط خاص و با ابزار خاصه، قابل رؤيت است.

مقتضى تشرف‌

اكنون كه امتناع و استحاله عقلى براى رؤيت ولى خدا و تشرف به حضور آن بزرگوار در كار نيست، اين بحث پيش مى آيد كه آيا علاوه بر امكان تشرف، مقتضى آن هم موجود است، يا خير؟

در پاسخ اين پرسش نيز بايد گفت كه: حضرت ولى عصر «ع» امام و پيشواى جامعه و نقطه اتكاى آنان است، از اين رو لطف الهى درباره بندگان و لطف امام زمان «ع» درباره امت، اقتضا مى كند كه اگر بنا به مصلحت عاليه و حكمت بالغه، ملاقات مطلق و آزاد و تشرف عمومى، تعطيل شد، ملاقات استثنايى و تشرف احيانى براى افراد ويژه اى جريان داشته باشد؛ زيرا اين موضوع در استحكام و تقويت پايه هاى ايمان و تزلزل ناپذيرى اركان عقيده و يقين و ثبات امر دين در جامعه اثرى بسزا و چشمگير دارد. و مشكلات عقيدتى و دينى و اجتماعى زيادى از اين رهگذر حل خواهد شد.

نظريه بزرگان دين‌

رجال و بزرگان و استوانه هاى دينى نيز برآنند كه اصل تشرف، امكان پذير بوده و امرى تحقق يافته است.

ما در اين فرصت كم و مجال مختصر اكتفا به كلام مبارك سيدبن طاووس، اعلى اللّه مقامه الشريف، مى كنيم.

وى خطاب به فرزند برومند خود مى فرمايد:

والطريق مفتوحة إلى إمامك، عليه السلام، لمن يريداللّه، جلّ شأنه، عنايته به و تمام احسانه إليه.[١]

راه به سوى امام زمان تو، براى كسى كه خدا بخواهد عنايتش را شامل حال او گردانيده و احسان خود را بر او كامل فرمايد، باز است.

هماهنگى در ادوار مختلف‌

آن چه ذكر كرديم اختصاص به زمان غيبت كبرا ندارد، در دوران غيبت صغرا و آغاز عمر آن حضرت نيز مطلب به‌