ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠ - مقدمه

دكترين مهدويت: راهكارهاى توسعه فرهنگ مهدويت‌

سيّد رضى موسوى گيلانى‌

مقدمه‌

: اصطلاح دكترين(Doctrine) در فرهنگ و ادبيات جامعه شناسى و سياسى، به نظريه، آئين، يا مكتبى اطلاق مى شود كه براساس آن، مجموعه اى از مسائل و موضوعات خردتر تفسير مى شود. در يك دكترين، يك يا چند اصل بنيادين وجود دارد كه ديگر نظريه ها با آنها معنا مى يابند. در تفكراسلامى مسئله مهدويت از جمله موضوعاتى است كه در كانون اعتقادات اسلامى قرار دارد و داراى موقعيت و منزلت ويژه اى است.

مبحث مهدويت در اسلام، و مبحث مصلح جهانى در اديان به منزله فلسفه تاريخ تلقى مى گردد. از اين رو در اينجا ما آن را به عنوان نظريه اى اصلى و بنيادين، كه بر محور آن بسيارى از اعتقادات ديگر تفسير مى پذيرند، مطرح ساخته، از آن به دكترين مهدويت تعبير نموده ايم.

مقصود از دكترين مهدويت، نگريستن به موضوع ظهور امام عصر (ع) و حكومت جهانى ايشان، به مثابه يك تئورى جامع و فراگير است.

آموزه مهدويت در طول تاريخ فرهنگ اسلامى همواره مورد توجه انديشمندان اسلامى بوده و هيچ آموزه ديگرى به اندازه آن از اهميت برخوردار نبوده است؛ اما على رغم اين اهميت، متأسفانه به مثابه يك تئورى و راهكار مهم مورد توجه و دقت نظر قرار نگرفته است. از اين رو بر