در زمانى كه مسئله نظام آينده حاكم بر فلسطين مقابل كنگره آينده صلح مطرح مى شود، ما امضا كنندگان اين بيانيه، كه جزو شهروندان آمريكايى هستيم، يكپارچه اعتراض خود را با تأسيسى دولتى يهودى در فلسطين، مطابق پيشنهاد سازمانهاى صهيونيستى آمريكا و اروپا اعلام مى كنيم. همچنين اعتراض خود را به جدا ساختن و عزل يهود از جوامعشان و مشخص كردن آنها به عنوان قوميتى متفاوت از ساير اقوام در كشورهايى كه زندگى مى كنند، اعلام مى كنيم.

ما احساس مى كنيم، بيانگر نظرات و آراء اكثر يهوديان ساكن آمريكا هستيم، چه آنها كه در اينجا به دنيا آمده اند و چه آنها كه در كشورهاى ديگر به دنيا آمده اند، اما براى مدتى طولانى در اين كشور به سر مى برند و به طور كامل از لحاظ سياسى و اجتماعى جذب جامعه آمريكا شده اند.

طبق داده هاى موجود، يهوديان صهيونيست در آمريكا، نسبت و ميزان اندكى از يهوديان اين كشور را تشكيل مى دهند؛ يعنى تقريبا ١٥٠ هزار نفر از مجموع سه و نيم ميليون نفر يهودى ساكن در اين كشور.[٢]

يادداشت «رابرت لانسنگ» وزير امور خارجه آمريكا به «وودرو ويلسون» رئيس جمهور اين كشور در ١٣ دسامبر ١٩١٧ نيز بيانگر مخالفت يهوديان و مسيحيان است. در اين يادداشت مى خوانيم:

رئيس جمهور عزيز

در اينجا فشارهاى زيادى وجود دارد كه خواهان صدور بيانيه اى درباره موضع كشور ما در قبال فلسطين است، اين فشار از يهوديان صهيونيسم نشأت مى گيرد، به نظر من، ما بايد در اتخاذ سياست مناسب به سه دليل دقت كنيم:

يك: ما در حالت جنگ با تركيه (عثمانى) نيستيم، به همين دليل، بايد هر چيزى را كه نشان دهنده حمايت ما از استفاده از قدرت و زور براى تصرف سرزمينها باشد، پنهان سازيم.

دو: تمام يهوديان تمايل ندارند كه هم جنسان ايشان به عنوان يك ملت مستقل به فلسطين بازگردند، و اين از حكمت به دور است كه يك گروه را بر گروه ديگر ترجيح داد.

سه: بى شك بسيارى از گروه ها و فرقه هاى مسيحى و مسيحيان اگر سرزمين مقدس در اختيار مطلق جنس بشرى خاص قرار گيرد كه مرگ مسيح را به آنها نسبت مى دهند، خشمگين خواهد شد و به دلايل عملى، صلاح نمى دانم كه جز دليل اول به دلايل ديگر توجه شود؛ چون همان يك دليل كافى است تا از اعلام سياستى واضح و نهايى درباره اوضاع و احوال فلسطين پرهيز كنيم.[٣]

اما وودرو ويلسون، رئيس جمهور آمريكا، به نامه وزير امور خارجه اش توجه نكرد و در نامه ذيل كه آن را براى رهبر صهيونيسم آمريكا، خاخام «تسفى وايز» ارسال كرد، رسما با وعده بالفور موافقت كرد:

با توجه بسيار و بى ريا فعاليتهاى ساخت وسازى را كه كميسيون وايزمن بنا به درخواست دولت بريتانيا در فلسطين انجام داده است، تحت نظر قرار دادم. از فرصت استفاده مى كنم تا خشنودى خويش را از نتيجه پيشرفت جنبش صهيونيسم در ايالات متحده و كشورهاى دوست از زمان اعلان آقاى بالفور به نام دولتش مبنى بر تأسيس وطنى قومى براى يهود در فلسطين و وعده او مبنى بر اين كه دولت بريتانيا تمام سعى و تلاش خويش را جهت تسهيل تحقق آن هدف بذل مى كند، ابراز دارم. البته بايد توجه داشت كه نبايد دست به اقداماتى زد كه به نوعى به حقوق مدنى و مذهبى غير يهوديان ساكن در فلسطين يا حقوق يهوديان و اوضاع و احوال سياسى ايشان در كشورهاى ديگر ضربه وارد كند.[٤]

رجينا شريف عنوان‌