شايد اگر سيل ابتلائات، حوادث و بحرانهاى فراگيرى كه عموم ساكنان زمين و به ويژه شرق اسلامى را در خود گرفته، و هجوم تندباد ترديد در وقت مواجهه با سيلى از حوادث كوچك و بزرگ نبود؛ هيچگاه قادر به درك راز اينهمه» روايت و خبر درباره آخرالزمان «كه از طريق معصومين (ع) رسيده نمى شود. چيزى حدود ٦٠٠٠ روايت و خبر. درباره هيچ يك از احكام و آداب و اعمال اينهمه خبر و روايت نقل نشده است. عجيب آنكه بدون مراجعه و استعانت از اين اخبار امكان درك حوادث و كشف حقايق پشت پرده رخدادها ممكن نيست.

نكته قابل تأمل اينكه اشاره شده در آخرين دوره و شايد آخرين سالهاى عصر غيبت و دورى از امام عصر (ع)، «رسانه ها» بزرگ ترين ابزار و سلاح كفر و الحاد غربى براى مقابله و مبارزه با حقيقتى است كه ظهور خواهد كرد. از اين رو شايد يكى از بزرگ ترين معجزات حضرت ولى عصر (ع) رويارويى با» رسانه ها «و باطل كردن شعبده آن است.

اين رسانه ها هر حقى را باطل و هر باطلى را حق جلوه مى دهند و رخصت هرگونه تأمل و بازشناسى را از انسان سلب مى كنند. سرعت تندباد حوادث، تعدد وقايع، گستردگى پيش آمدها در نقاط مختلف و فراوانى اشخاص مؤثر و ماجراآفرين، چهار عامل مهم و قابل توجه اند كه از سويى اجازه ارائه تحليل كامل اوضاع را از هر تحليلگر هوشمندى سلب مى كنند و از ديگر سو تشخيص ارتباط اينهمه را با واقعه و ماجرايى مهم و اساسى (ظهور مقدس) غير ممكن مى سازند. شايد تنها كسانى كه خداوند قلبشان را مستعد و مطيع امر مولا و مهياى حضور در خيل منتظران ساخته از اين همه وقايع جان سالم به در برند.

مهم ترين عملكرد رسانه ها در چنين وضعى» شبهه افكنى «است. به گونه اى كه كشف شبهه و اخذ موضع مناسب در برابر حوادث بسيار سخت به نظر مى رسد.

آنچه در «اخبار آخرالزمان» جلب توجه مى كند اشاره به مجموعه اى از حوادث، اشخاص و سرزمينهاست. و هر يك از ائمه دين (ع) به اقتضاى شرايط و موقعيتها به ماجرايى يا فردى اشاره كرده اند كه در شهرى و يا منطقه اى ويژه ماجراآفرين مى شود. تعداد اشارات و نشانه هاى اين اخبار خود پرده از ارتباط اين اجزاء منتشر با كلى واحد برمى دارد. ضمن آنكه با ارائه نشانه ها تا حد زيادى پرده هاى ترديد و شك را مى درند تا خبرگيرنده امكان كشف مصداق را بيابد.

بى گمان بر آن بزرگان پوشيده نبوده كه سرعت حوادث و تعدد و گستردگى آنها جمع كثيرى از مسلمين و به ويژه شيعيان را در تشخيص امر دچار شبهه كرده و جان و مال آنها را به مخاطره خواهد افكند. اينهمه حكايت از آن دارد كه اين اخبار به بهترين صورتى وظيفه كنترل، مديريت، تشويق و يا حتى بازدارندگى عكس العملهاى شيعيان را در هنگام قرار گرفتن در معرض وقايع برعهده دارند، زيرا سكوت نابه جا، عكس العمل نادرست، موضع گيرى كاهلانه يا عجولانه موجب بروز حوادث ناگوارى مى شود كه جبران آن غير ممكن است.

شايد به همين سبب است كه بزرگان دين همواره شيعيان را از تعيين وقت معلوم براى ظهور برحذر داشته اند اما بر هوشيارى، بيدارى و مترصدبودن تأكيد كرده اند. سيلاب وقايع به گونه اى است كه ذكر شده در سالهاى آخرين و در هنگامه ظهور جمع كثيرى از علما نيز دچار ترديد شده از يارى و همراهى امام (ع) نيز خوددارى مى كنند.

در ايالات متحده آمريكا از حدود سى سال قبل مراكزى جهت بررسى حوادث و مصداق شناسى براى اخبار آخرالزمان (مبتنى بر اخبار تورات و انجيل) تأسيس شده و همواره سر در پى كشف لحظات حساس داشته اند.

طى سى سال اخير سرعت سير حوادث و وقايع ديوانه كننده بوده و هر چه زمان گذشته بر سرعت، فراوانى و پراكندگى حوادث در نقاط مختلف جهان (به ويژه منطقه خاورميانه) افزوده شده است.

به عبارتى خاورميانه و از جمله ايران اسلامى چهارصد سال حادثه و ماجرا را طى ٢٥ سال پشت سر گذاشته است. اين فشردگى حجم گسترده اى از فرسودگى، پيرى، بحران و در كنار آن پختگى و فهم را نصيب آنان ساخته است. اما، غفلت از «پيامدهاى ويژه آخرين سالهاى قبل از ظهور» و «اخبار ظهور» آنان را در «موضع گيرى و عكس العمل» در وقت مواجهه با بحرانها و اخذ تصميم در برابر رخدادهاى بزرگ سياسى، اقتصادى، اجتماعى و ... دچار مشكل مى نمايد. چنان كه به جرأت‌