ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - گزارشى از يك كتاب

رفتار مى شود؛

٣٦. اين دعا اجابت دعوت خدا و رسول (ص) است؛

٣٧. با اميرالمؤمنين (ع) و در درجه آن حضرت خواهد بود؛

٣٨. محبوب ترين افراد نزد خداوند خواهد بود؛

٣٩. عزيزترين و گرامى ترين افراد نزد پيغمبر (ص) مى شود؛

٤٠. ان شاءاللّه از اهل بهشت خواهد بود؛

٤١. دعاى پيغمبر (ص) شامل حالش مى گردد؛

٤٢. كردارهاى بد او به كردارهاى نيك مبدل شود؛

٤٣. خداوند متعال در عبادت او را تأييد فرمايد؛

٤٤. ان شاءاللّه با اين دعا عقوبت از اهل زمين دور مى شود؛

٤٥. ثواب كمك به مظلوم را دارد؛

٤٦. ثواب احترام به بزرگ تر و تواضع نسبت به او را دارد؛

٤٧. پاداش خونخواهى مولاى مظلوم شهيدمان حضرت ابى عبداللّه الحسين (ع) را دارد؛

٤٨. شايستگى دريافت احاديث ائمه اطهار (ع) را مى يابد؛

٤٩. نور او براى ديگران نيز- روز قيامت- درخشان مى گردد؛

٥٠. هفتاد هزار نفر از گنهكاران را شفاعت مى كند؛

٥١. دعاى اميرالمؤمنين (ع) در حق او روز قيامت؛

٥٢. بى حساب داخل بهشت شدن؛

٥٣. در امان بودن از تشنگى روز قيامت؛

٥٤. جاودان بودن در بهشت؛

٥٥. مايه خراش روى ابليس و مجروح شدن دل او است؛

٥٦. روز قيامت هديه هاى ويژه اى دريافت مى دارد؛

٥٧. خداوند عزوجل از خدمتگزاران بهشت نصيبش فرمايد؛

٥٨. در سايه گسترده خداوند قرار گرفته و رحمت بر او نازل مى شود- مادامى كه مشغول آن دعا باشد-؛

٥٩. پاداش نصيحت مؤمن را دارد؛

٦٠. مجلسى كه در آن براى حضرت قائم (ع) دعا شود، محل حضور فرشتگان گردد؛

٦١. دعا كننده مورد مباهات خداوند شود؛

٦٢. فرشتگان براى او طلب آمرزش مى كنند؛

٦٣. از نيكان مردم- پس از ائمه اطهار (ع)- مى شود؛

٦٤. اين دعا اطاعت از اولى الامر است كه خداوند اطاعتشان را واجب ساخته است؛

٦٥. مايه خرسندى خداوند عزوجل مى شود؛

٦٦. مايه خشنودى پيغمبر (ص) مى گردد؛

٦٧. اين دعا خوشايندترين اعمال نزد خداوند است؛

٦٨. از كسانى خواهد بود كه خداوند در بهشت به او حكومت دهد ان شاءاللّه تعالى؛

٦٩. حساب او آسان مى شود؛

٧٠. اين دعا در عالم برزخ و قيامت مونس مهربانى خواهد بود؛

٧١. اين عمل بهترين اعمال است؛

٧٢. باعث دورى غصه ها مى شود؛

٧٣. دعاى هنگام غيبت بهتر از دعاى هنگام ظهور امام (ع) است؛

٧٤. فرشتگان درباره اش دعا مى كنند؛

٧٥. دعاى حضرت سيدالساجدين (ع)- كه نكات و فوائد متعددى دارد- شامل حالش مى شود؛

٧٦. اين دعا تمسك به ثقلين (كتاب و عترت) است؛

٧٧. چنگ زدن به ريسمان الهى است؛

٧٨. سبب كامل شدن ايمان است؛

٧٩. مانند ثواب همه بندگان به او مى رسد؛

٨٠. تعظيم شعائر خداوند است؛

٨١. ثواب كسى را دارد كه در ركاب پيغمبر (ص) شهيد شده؛

٨٢. ثواب كسى را دارد كه زير پرچم حضرت قائم (ع) شهيد شده؛

٨٣. ثواب احسان به مولاى ما حضرت صاحب الزمان (ع) را دارد؛

٨٤. در اين دعا ثواب گرامى داشتن عالم هست؛

٨٥. پاداش گرامى داشتن شخص كريم را دارد؛

٨٦. در ميان گروه ائمه اطهار (ع) محشور مى شود؛

٨٧. درجات او در بهشت بالا مى رود؛

٨٨. از بدى حساب در روز قيامت در امان ماند؛

٨٩. نائل شدن به بالاترين درجات شهدا روز قيامت؛

٩٠. رستگارى به شفاعت فاطمه زهرا (ع).

پايان بخش جلد اول كتاب فصلى است متضمن بيان ده خصوصيت كه موجب برآورده شدن حاجت مؤمنان مى شود.

شروع جلد دوم كتاب (بخش ششم) مشتمل است بر اوقات و حالات تأكيد شده براى دعا در ٣٩ عنوان و همچنين اماكن هشتگانه اى كه دعا در آنها بيشتر تأكيد شده است.

بخش هفتم كتاب بر سه مقصد مشتمل است:

در مقصد اول بيست بند به منظور يادآورى مطالبى كه سزاوار است پيش از شروع به مقصود توجه داده شوند ذكر شده و در لابه لاى آنها به آيات قرآن و روايات متقن استناد گرديده است.

مقصد دوم به چگونگى دعا براى تعجيل فرج و ظهور آن حضرت (ع) آشكارا يا به كنايه و به زبان دعا در بيست فراز اشاره دارد.

و مقصد سوم نيز ذكر بعضى از دعاهاى روايت شده از امامان معصوم (ع) است.

و بخش هشتم در بيان ٨٠ تكليف از تكاليف بندگان نسبت به آن حضرت است كه عمل بدانها مايه نزديك شدن به آن جناب و سرور حضرت ايشان مى گردد و اين تكاليف عبارتند از:

١. به دست آوردن شناخت صفات و آداب آن جناب؛

٢. رعايت ادب نسبت به ياد امام (ع)؛

٣. محبت امام عصر به طور خاص؛

٤. محبوب نمودن او در ميان مردم؛