ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٦ - حوادث ماه شعبان

فجر مقدّس‌

حوادث آخرين ماه‌هاى پيش از ظهور

مجتبى‌السادة

ترجمه: محمود مطهرى‌نيا

اشاره:

در بخش‌هاى قبلى اين سلسله مقالات، با برخى نشانه‌هاى مخصوص سال ظهور امام عصر (عج) آشنا شديم و اينك به بررسى سلسله رويدادهايى مى‌پردازيم كه در آخرين ماه‌هاى پيش از ظهور آن حضرت رخ مى‌دهد.

حوادث ماه شعبان‌

در اين ماه، روحيه آمادگى آميخته به ترس و هراسى در جهان اسلام نمايان مى‌شود كه ناشى از بروز آن دسته از جريانات سياسى است كه در يك عرصه با هم به تاخت و تاز مشغولند كه از ماه رجب به مرور رو در روى هم قرار گرفته‌اند.

به طور كلى دو جريان در اين ايام در حال شكل گرفتن است: جريان ياوران حضرت مهدى (ع) (يمانى از يمن و سيد خراسانى از ايران) و جريان سفيانى كه بر رقباى خويش «اصهب» و «ابقع» فايق آمده و پس از اين پيروزى با روميان و يهوديان (غرب) هم پيمان گشته است.

در ماه شعبان جريانات از هم جدا شده و مردم هم از كنار يكديگر پراكنده مى‌شوند و به همين علت است كه در احاديث نشانه‌ها و حوادث دوران ظهور، خاورميانه همانند ميدان مبارزه و جنگ‌هاى متعدد و با كشته‌هاى بسيار ترسيم شده است. ساكنان اين منطقه هم كه مسلمانان هستند در شرايط گرفتارى و سختى و ناراحتى به سر مى‌برند كه نتيجه عدم ثبات سياسى كشورهاى منطقه است و به زودى هم آتش جنگ جهانى بزرگى برافروخته خواهد شد.

ابوبصير نقل مى‌كند كه از امام صادق (ع) درباره ماه رجب پرسيدم. حضرت فرمودند:

پيش از اسلام (دوران جاهليت) آن را- يعنى ماه رجب را- بزرگ مى‌شمردند و در آن جنگ نمى‌كردند (نام آن را ماه خالى از نداى جنگ نهاده بودند).

ابو بصير مى‌گويد:

پرسيدم شعبان؟

- امور در آن از هم جدا مى‌شود؛

- (ماه) رمضان چطور؟

- ماه خداوند تبارك و تعالى است كه‌